Trudno jest oskarzac jedynie lekarzy o przyjmowanie roli Boga w decydowaniu o zyciu lub smierci dziecka, zwlasczcza tego, ktore ma sie urodzic i byc niedoskonale. To kobieta, coraz czesciej samotna z wyboru, musi podejmowac te decyzje. Szkoda, ze lekarze bez oporu podsuwaja ostateczne rozwiazanie, jakze brzemienne w skutkach dla wszyskich, ktorych ono dotyczy. Moze dzieje sie tak, by "rozgrzeszyc" kobiete z jej czynu? Konsekwencje tego pozostaja jednak kwestia osobistego rozrachunku kobiety z wyborem smierci, a nie zycia dla niedoskonalego fizycznie i psychicznie dziecka.