"Wprawdzie podatki te wspierały rozbudowę infrastruktury, nowe drogi, szkoły i inne świadczenia municypalne, to rachunek korzyści i strat rozkładał się bardzo nierównomiernie między generacjami."
Artykuł napisany kiepskim polskim, z silnymi naleciałościami z języka angielskiego. Treść ciekawa, ale niedopracowana forma to wstyd dla tygodnika opinii.

"...zaczęło się okrawanie wydatków, czego nienawidzi tzw. lewica, czyli demokraci, i podwyższanie podatków, czego równie nienawidzi prawica, czyli republikanie."

To (wziete z artykulu) zdanie stanowi grube, a nawet zbyt grube uproszczenie... Po pierwsze, amerykanscy demokraci oraz republikanie nie stanowia zadnej jednosci, w obu partiach istnieja odlamy duzo bardziej radykalne i duzo bardziej konserwatywne. Po drugie, faktyczne roznice pomiedzy demokratami, a republikanami sa znacznie mniejsze nizli pomiedzy "lewica' i "prawica" w "europejskim" (tych slow) znaczeniu!

Cale zycie mialam idealistyczna wizje Kalifornii, pewnie jak wiekszosc z nas. Na poczatku czerwca wybralismy sie tam na rodzinne wakacje. I przezylismy szok - z jednej strony zapierajace dech w piersiach widoki, cuda przyrody i perelki architektoniczne, z drugiej bieda, brod i brak bialych twarzy.
Teraz przynajmniej wiem, skad mogly wziac sie takie kontrasty.
Ciekawy artykul, dziekuje.

Nikt kto prowadzi biznes nie robi tego dla dobra społeczeństwa, każdy robi to tylko i wyłącznie dla własnego dobra.
Tak jest i tak być powinno. Nigdy, w historii ludzkości, nie powstał bardziej efektywny system.
Więc, jeśli własciciel fabryki może taniej produkowac w Chinach, nikt nie ma prawa spodziewać się, by produkował drożej w USA.
Jesli społeczeństwo chce by produkcja została w USA ma tylko dwa wyjścia: stowrzyć warunki, w których produkowanie w Stanach bardziej się opłaca niż gdzie indziej lub próbować przymusić prawnie biznesmena bez oglądania sie na opłacalność jego biznesu. Drugi sposób nigdy i igdzie nie był skuteczny, nawet we Francji, pierwszy jest niemożliwy bo w największym skrócie, doprowadzi do obniżenia standardu zycia, na co nikt sie nie zgodzi (powiedzmy, bez wojny albo Wielkiego Kryzusu).

Tak czy inaczej, bogate kraje sa skazane na marginelizację albo na wojnę, przynajmniej handlową. Moim zdaniem, jeszcze za naszego pokolenia.

Niezwykły artykuł , wiele problemów ,widmo bankructwa w najbogatszym i najbardziej dynamicznym rejonie świata , myślę ze Kalifornia sobie poradzi ale zastanawia mnie niepopularność rozwiązań zdroworozsądkowych - wydajemy tyle na ile nas stać , ile mamy w kieszeni , wydaje się ze świat po prostu zwariował, zachłysnął się szalonymi sukcesami w mediach , w nauce , w przemyśle i odebrało nam rozum , powrót pracusia zdroworozsądkowca mile widziany ale chyba już nie możliwy , na razie tylko Azja pozostaje rezerwuarem ludzi pracowitych przede wszystkim ale wcale nie mam pewności czy mądrych