Czy zgadzają się Państwo z poglądami wyrażonymi w artykule przez prof. Mikołejko? Czy razi Państwa obecność katolickich krzyży w przestrzeni publicznej? Zapraszamy do DEBATY, czekamy na opinie.

Krzyz w polskich instytucjach publicznych stal sie przykrywka do politycznych rozgrywek,podlosci i nietolerancji. To nie jest symbol to atrapa do skrywania fobii i hipokryzji. Jedyna nadzieja ze pokolenie moich wnukow zmieni ten stan rzeczy i przywroci normalnosc ! Polska w obecnym ksztalcie poltycznym jest republika katolicka z zarzadcami w postaci biskopow i proboszczow. Jestem katolikiem ale z obrzydzeniem patrze na finansowa pazernosc tych urzednikow koscielnych siegajacych po publiczne pieniadze nie zwracajac uwagi na sytuacje w ktorej znalazl sie nasz kraj. Jesli jest pieklo to pierwszymi ktorzy tam pojda beda obecni polityczni kuratorzy w sutannach !

Camel, ująłeś rzecz celnie. W sumie nie ma co międlić tematu, bo to dość sztuczna sprawa. Wiemy bowiem swoje. Nawet jeśli "okołogowinowi" będą zdolni dodać krzyż do polskiego godła, to co? A niech dodają! Ludzie posługujący się rozumem od tych zabaw powinni być zdystansowani. I są!
--
mohair ... moh on air ... Moh On Air... - kapitalny synonim wiadomego radyjka!

Staram się zrozumieć, dlaczego wszystkie ściany muszą być obwieszone krzyżami - i ani rusz nie mogę.
Wątpliwość pierwsza: niektórzy wierzący uważają, że miejsce krzyża jest w sercu, a nie na ścianie. Dlaczego tylko niektórzy, a nie wszyscy?
Wątpliwość druga: jeżeli już krzyż MUSI wisieć w szkole, to dlaczego nie wystarczy, że wisi w salach przeznaczonych na zajęcia z religii? (przykład: http://lublin.gazeta.pl/lublin/1,35640,7280643,Dyrektor_chce_zdjac_krzyze__arcybiskup_krytykuje.html)
Wątpliwość trzecia: dlaczego najwyraźniej mało komu z „pro-krzyżowców” przeszkadza,
że pod krzyżami wiszącymi w budynkach publicznych codziennie dochodzi do scen -mówiąc delikatnie- mało chrześcijańskich?
Wątpliwość czwarta: dlaczego „pro-krzyżowcy” w obronie świętego dla nich symbolu używają argumentów, które trudno określić inaczej niż jako pokrętne i demagogiczne? (przykład: abp. Gądecki, http://www.episkopat.pl/?a=slowo_show&id=154)
Nasuwa się przykry wniosek: w budynkach publicznych krzyż ma nie tyle być symbolem wiary, co znaczyć zajęte terytorium.

To, kto tu rządzi tak naprawdę, musi być widoczne.
Przeciętny dyrektor instytucji, wieszając krzyże na ścianach, ma je tym samym "z głowy". Trudno mieć pretensje do człowieka, który zwykle kłopotów i problemów ma nadmiar.
Bywało kiedyś, że ktoś się określał jako wierzący, niepraktykujący.
A dziś kler ręce ma długie.
Za to jest nadzieja, że je wyciągnie za daleko.
Podpisał niewierzący, acz praktykujący

To jest 21 wiek i dyskusja o takich bzdurach. To jest skandaliczne i wstyd dla Europy. W kraju rzekomo demokratycznym z rzekoma wolnoscia wyznania dla takich dyskusji nie powinno byc miejsca. Wiara jest sprawa osobista i na jej symbole nie ma miejsca w miejscach publicznych. Widac ze sluzby porzadkowe nie wykonuja swych obowizkow. Dopuszczono do zanieczysczenia srodowiska na skale epidemi.

Zaskakuje mnie ze nie ma miejsca na jakakolwiek debate na temat gospodarki. A tu takie bzdury sa tematem !!! Co jest wazniejsze ?

Twój tekst dowodzi jasno, jaką Twoja katolicka wiara daje ci siłę nienawiści do bliźnich i do świata.

Krzyż budzi przerażenie i chcą go znieść ludzie źli. Nawet jak zdejmą Krzyż ze ściany to On i tak nadal będzie... w ludzkich sercach a tego Krzyża nikt nie zdejmie... Zmasowany atak na Kościół jest od pewnego czasu... Zastanawia mnie jedno, czemu tak zacięcie nie krytykują islamu i Mahometa? Proste: islamiści by ich zabili a Kościół Katolicki jest ostoja Dobra i Miłości, tak jak Jego Założyciel. Tu leży sedno, zło jest krzykliwe bo jest na przegranym dlatego werbuje jak najwięcej ludzi do siebie. To że w USA nie ma krzyży to nic dziwnego, ten kraj jest religijny tylko z okazji wielkich świąt albo tragedii... generalnie jest pusty.

Kościół i jego funkcjonariusze od dłuższego czasu zawłaszczają przestrzeń państwową. Nasi politycy, wszyscy od prawa do lewa, boją się jakiejkolwiek krytyki kościoła. Są hipokrytami, zakłamani i obłudnie udają że wszystko jest w porządku jeśli w urzędach państwowych wiszą krzyże, a każde święto państwowe odbywa się z udziałem hierarchii kościelnej. Mieszkałem i chodziłem do szkoły w USA. Nigdzie nie wisiały krzyże, ani inne symbole religijne. Aczkolwiek, w ankiecie przy zapisywaniu się do szkoły była rubryka na wpisanie wyznania. Śmieszna rzecz spotkała mnie przy wypełnianiu tej rubryki. Wpisałem 'ateista' a pani pytała mnie co to za wyznanie. Na odpowiedź iż jest to brak wyznania stwierdziła że jest to niemożliwe, bo każdy ma jakieś wyznanie. Chciała wiedzieć jakie święta religijne będę obchodził. Teraz w Polsce moje dziecko nie chodzi na religię, ale lekcji etyki nie ma, bo podobno nie ma nauczycieli.Gdybym mieszkał na prowincji lub na wsi może bym w ten argument uwierzył, ale mieszkam w Warszawie, w centrum i ten argument do mnie nie trafia. MEN nie obliguje dyrektorów szkół do organizowania tych zajęć.Tak wygląda nasze "świeckie" państwo. Jest to krypto-dyktatura kościoła katolicjiego.

"W Stanach wiecej ludzi, z tych tzw. "religijnych" to protestanci. Katolicy nie sa tam wiekszoscia. Tak wiec wszelkie wizerunki, wlaczajac krzyze nie sa obwieszane na scianach zarowno swieckich budynkow jak i po czesci religijnych (cokolwiek to oznacza)."

Mieszkasz "BG" w USA ale... widac, ze kraju owego nie znasz zbyt dobrze. Konstytucyjny rozdzial panstwa i religii jest tu bardzo scisle przestrzegany.
I nie ma to zupelnie nic wspolnego z protestantami! Przykladowo - w stanie Luizjana wiekszosc stanowia katolicy, a nikt krzyzy w budynkach publicznych
w tym stanie nie wywiesza!

Tak jak i wy mieszkam w U.S.A i niestety rozdzial kosciola od panstwa nie jest tak do konca. Sa stany w ktorych w niedziele nie mozna kupic alkoholu, a prezydent elekt niestety sklada przysiege na biblje. Jednak juz niedlugo... :)

Co by to było gdyby wszystkie sekty religijne, i nie tylko, ustawiały swoje symbole w miejscach publicznych. Sekta katolicka to najgorsza ze wszystkich sekt, to worek bez dna, se skarbu państwa wyłudziła już więcej niż wynosił jej majątek na ziemiach odzyskanych, w Polsce i na kresach wschodnicj. Na przykład Kraków, już w 90% należy do sekty katolickiej.

Krzyż w przestrzeni publicznej jak dla mnie czyli pochodzącego z katolickiej rodziny agnostyka nie jest przeszkodą. Czy to będzie szkoła czy urząd czy gdziekolwiek to będzie. Inną sprawą są symbole innych religii. Pytanie jest dla mnie raczej takie: czy jeżeli ktoś zwróci się z prośbą o umieszczenie symbolu religii dla niego ważnego to czy to robić? Czy to będzie półksiężyc czy krzyż prawosławny czy gwiazda Dawida wydawało by się jasnym, że takiej zgody powinno się udzielić. Bo czym różni się gwiazda Dawida od krzyża jako symbol? Według mnie niczym. Obawiam się jednak, że w Naszym wydawało by się tolerancyjnym społeczeństwie (że tolerancyjne to tylko taka "śpiewka") przeważyły by głosy oszołomów ksenofobicznych wyzywających od żydów, zdrajców polski itp. Albo czy swastyka to symbol nazizmu czy symbol religijny pochodzący z dawnych Indii? Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia i poziomu tolerancji dla innych. Dla jednych półksiężyc jest znakiem boskim dla innych szatańskim i tylko od ludzi zależy czy respektują prawo do wyznania czy mają klapy na oczach i myślą "to co nasz jest dobre i wspaniałe - to co ich to zło, szatan i nie ma miejsca dla Nich". Coś podobnego tylko, że na większą skalę już nam kiedyś w europie zaproponowano w latach 20tych - 40tych i nic z tego dobrego nie wyszło. Zatem nie ma prostych rozwiązań. Można szanować innych albo nie szanować i to już kwestia wychowania czy patrzymy się na drugiego człowieka jak na wroga tylko dlatego, że nie wierzy w to co my czy mimo wszystko traktujemy go jak równy nam. Jak dla mnie to nie ma żadnego znaczenia jaki kto reprezentuje światopogląd byle by umiał funkcjonować w społeczeństwie, zachowywał się jak normalny człowiek, był uczciwy , starał się być dobrym itp. Żyjmy i pozwólmy żyć innym. Ortodoksi i ksenofobi znajdą się wszędzie oby jak najmniej ich było.

Jeszcze w czasach komuny w dyskusjach ze znajomymi zgadzalismy sie, ze hierarchia katolicka dlatego dogaduje sie z komunistami, bo totalista z totalista sa jak bracia. Obaj pragna zagospodarowac w swoj sposob swiat, wartosci, narzucic wszystkim swoje reguly. Nasze jest dobre i wspaniale, a reszta to wrogowie, odszczepiency, wyznawcy szatana itd. Jak zwierzeta musza oznaczac, bronic i rozszerzac swoje terytoria, czy inaczej zawlaszczac przestrzen. Powiesic wlasne symbole, pokropic woda swiecona, polac sosem ideologicznym.
Mieszkam w Bawarii, kraju, w ktorym krzyze widac w szkolach jak i urzedach (chyba?). Kiedys czytalem o krzyzu w sali sejmowej. Zapytalem syna, ucznia gimnazjum czy u niego w szkole wisza krzyze. Bywalem czasem na wywiadowkach i widzialem takowe. Choc chodzil na religie (pewnie z wygodnictwa) nie wiedzial czy widzial krzyze. Mysle, ze jak wiele osob nie zauwazal. Latarni ulicznych tez sie nie zauwaza, dopoki ich nie zabraknie lub nie funkcjonuja. Gdy jednak znikna krzyze, to chyba tego nikt nie zauwazy.

>>w tej dyskusji widać że walka z tym symbolem wynika z >>prostej nienawiści do chrześcijan
>>religia staje się sprawa z która trzeba się ukrywać przed >>chordami nietolerancyjnych bandziorów...
A z tej wypowiedzi widać jakże charakterystyczną dla -obawiam się, że większości- Polaków-katolików chęć zrozumienia adwersarza i słynną miłość bliźniego. Amen.

Nalezy jeszcze dodac, ze wypowiedzi negujace powszechna obecnosc KK w kazdej dziedzinie zycia sa traktowane jak co najmniej atak na WTC, a ksenofobiczne i agresywne przeciwnej strony np.wyznawcow jedynego Rydza, jako co najwyzej blogoslawienstwo.
Nie moge wyjsc z podziwu jak sprawnie i szybko osoby zglaszajace watpliwosc potrzeby wieszania krzyzy w przestrzeni publicznej staly sie antysemitami, a w domysle pewnie przyszlymi podpalaczami i terorystami ( patrz "krzywe czy tez dlugie nosy" Episkopatu).

Dla krzyży (oraz żadnych symboli religijnych) w przestrzeni publicznej nie ma miejsca. Jest to z definicji kraj świecki i tego należy się trzymać, jednoznacznie mówi to art. 25 Konstytucji u.2. W przeszłości ze stawiania w centrum życia społecznego religii i innych irracjonalnych ideologii wynikały liczne prześladowania i wojny.

Podobają mi się wpisy próbujące uświadomić, że przeciętny obywatel ma ważniejsze sprawy na głowie, takie jak choćby niezapłacone rachunki, a także chce mieć święty spokój w instytucji kierowanej przez jego osobę. Sprawa likwidacji Świtoniowej plantacji krzyży na Oświęcimskim Żwirowisku, nie mogła się zakończyć bez poparcia Rzymu, a co dopiero by się działo przy próbie zdejmowania krzyży ze ścian szkół i urzędów. Musimy odczekać jakieś 100-200 lat, niezbędnych do przemian kulturowych i wtedy przestanie to być problemem w naszym kraju, o ile będzie jeszcze istniał Kościół Katolicki.

>>Za 100 lub 200 lat nie będzie już Polaków ani naszej kultury.

Moze tez nie byc juz Polski, bo najwierniejsi synowie i cory KK oddadza do tego czasu Watykanowi ostatni metr polskiej ziemi.

Wystarczyło niecałe 20 lat, by krzyż zmienił się ze "znaku sprzeciwu" i symbolu walki o wolność sumienia, w symbol niczym nieskrępowanej władzy kościoła.(To chyba rekord świata w prędkości dewaluacji symbolu - i to tak nośnego?)
Nie zorientowaliśmy się, pod jaki szatandar się zaciągamy jako społeczeństwo. Nie byliśmy świadomi, że kościołowi, który, jak sądziliśmy wspierał opozycję, chodzi bardziej o przejęcie wpływów, niż o jakiekolwiek ideały.
KK wykazał czysto pragmatyczne podejście. Społeczeństwo w sporze "władza - kościół", który tak naprawdę chyba był marginalny wobec zastrzeżeń ustrojowych w tamtych czasach (tak przypuszczam, bo nie mogę tego pamiętać), potraktowane zostało przedmiotowo, jak pionki na szachownicy.

Jestem rozgoryczona postawą kościoła, tym bardziej, że mój młodzieńczy "sturm und drang" popchnął mnie w stronę wiary, ale w końcu KK nie zależy na moim szacunku, tylko na pieniądzach i wpływach.
Nie widzę żadnych możliwości przecięcia zależności państwa od hierarchii, bo nie ma nikogo po stronie władzy, nawet potencjalnie, kto odważyłby się to zrobić. Myślę, żę hierarchowie mają tego pełną świadomość i dlatego postępują raczej jak szefowie dochodowego przedsiębiorstwa, a nie pasterze.
Nie ma w kościele intelektualnego ferworu, rozmyślań, śmiałych tez.
Poza Tygodnikiem Powszechnym i cudownym ks. Bonieckiem nic nie zostało.

Oczywiście, wszystkie zbrodnie świata to sprawka Kościoła. Tyle tylko, że największych zbrodni w XX wieku dokonali ateiści - Hitler i Stalin.

Takich bredni nigdy nie słyszałem. Hitler promował katolicyzm?? Wolne żarty. To że we wczesnych latach 30 kokietował KK to nie znaczy że był katolikiem. Ważne jest to co mówił o Kościele w czasie wojny. Po pierwsze Był agnostykiem zafascynowanym okultyzmem, chociaż nie tak bardzo jak Himmler. A po drugie garść ważniejszych cytatów Hitlera: "Chrześcijaństwo to wynalazek chorych umysłów. Wojna skończy się któregoś dnia. Wtedy będę uważał, że końcowym zagadnieniem mojego życia stanie się rozwiązanie problemu religii." ; "Pius XII? To jedyny człowiek, który mi się sprzeciwiał i nigdy nie był posłuszny." ; "wiarę w Boga powinno się tracić tak jak pierwsze zęby". Takie teksty chyba nie wskazują na katolika?? Następnym razem jak coś napiszesz to chociaż coś przeczytaj albo najlepiej siedź cicho. Taka rada.

alez to tak pachnie myszka, a my chcemy byc narodem nowoczesnym, postepowym, a spoleczesnstwo, ktore nie mysli samodzielnie a jest prowadzone przez dotryny moralne z XIX wieku nie moze sie wspisac na droge rozwoju i postepu.

Cieszmy się tym, że mamy swoje państwo, swoją narodowość, język, historię, flagę i białego orła. Szanujmy obowiązujące prawo i naszą Konstytucję. Cały obszar przestrzeni publicznej zgodnie z zapisami tej Konstytucji powinien być przyjazny dla wszystkich polskich obywateli. A przyjazny, to znaczy neutralny religijnie. Zamiast krzyży w tym obszarze przestrzeni publicznej powinny być umieszczane nasze polskie flagi i godła, by świadectwo bycia Polakiem było dumą, a nie wstydem. Krzyże tam, gdzie ich miejsce. W kościołach, kapliczkach, w domach wierzących.

to są odmienne tematy od tematu krzyży czy wolności religijnej...
ale tematy do których warto byłoby chyba wrócić...
... koniec końców KK to również i ja a mnie się ani tryb wprowadzenia konkordatu ani religia jako jedna z lekcji w szkole nie podobają...
...
ale zakaz symboli religijnych?
to jest kpina z tolerancji

Myślę, że oszustwo polskiej krzyżomanii idzie dalej, niż to Pan Profesor opisał. Otóż krzyż nie tylko jest redukowany do swej znakowości, ale też ową znakowość redukuje do – jak zwykle świetnie przez Lecha Kaczyńskiego wyczutego – narodowego katilicyzmu. Ale nawet profesor prawa, powinien wiedzieć, że jest to symbol chrześcijaństwa. Niby odsyła do wspólnego Boga, ale tzw ekumenizm w Polsce nigdy nie był traktowanie poważnie. Dzięki czemu wielu podpisze się pod hasłem "Bóg z nami" (zawłaszczając niejako spontanicznie Boga), zapominając, że spopularyzowano je w wersji "Gott mit Uns" . Czy tego guzika też nie oddamy?

W Polsce krzyż jest dla mnie symbolem opresji religijnej.
To naznaczanie przez KRK 'swego terytorium'.

To obrzydliwe, ze w naszej wspólnej Ojczyźnie wciaż żyjemy pod okupacją: a to czerwoną, a to czarną.

Czas nareszcie na normalność! - na państwo neutralne światopoglądowo.
Tego domagam się dla WSZYSTKICH mieszkających w Polsce.
Tego żądam! - przestrzegania Konstytucji RP.

Obrońcy Krzyża nie powinni przybierać pozy obrońców Boga, bo to dość zuchwałe aspiracje. Zresztą ten rodzaj obrońców miewa pokusy rzucania kamieniami i wydawania sądów. Krzyż był, jest i będzie znakiem odrzucanym, a rolą chrześcijan nie jest wymachiwanie nim, ale dawanie świadectwa o prawdziwości i głębi przesłania, które symbol Krzyża ze sobą niesie. Tyle, że to dużo trudniejsze niż przybieranie pozy świętego oburzenia. Nie oznacza to jednak wcale chowania się ze swoją wiarą, wręcz przeciwnie…

Zagubienie, czyli nic nowego
Judeochrześcijańska koncepcja człowieka zapisana w zwojach Tory i w zakorzenionej w tych zwojach Ewangelii tworzy aż dotąd silny splot z dziedzictwem antyku. Może się to oczywiście komuś nie podobać, ale zanegować to trudno. Coraz częściej słychać jednak głosy ludzi, którzy mniej lub bardziej świadomi tej kulturowej pępowiny chcą wprowadzić nową jakość. Zresztą czy taką znów nową?
Życiodajnych źródeł tej próby rugowania religii z życia publicznego można doszukiwać się w posoce obficie spływającej z gilotyn Rewolucji Francuskiej zwanej Wielką. Trudno zapomnieć, że niebiesko-biało-czerwone ideały wolności, równości i braterstwa to pierwsza na ogromną skalę wprowadzana w życie koncepcja świata, w której człowiek wyeksmitował Boga i zasiadł na Jego miejscu. Po tym doświadczeniu jednak Europa wyszła bardzo zagubiona. Czy bez tego zagubienia byłaby możliwa np. późniejsza rewolucja w Rosji, a później, w bezpośrednim jej następstwie, czy byłby możliwy pierwszy z wielkich systemów totalitarnych świata XX wieku? System, który przecież pierwotnie miał być szczytem sprawiedliwości społecznej i hymnem chwały ku czci Nowego Człowieka. Skończyło się łagrami, terrorem i upodleniem milionów ludzkich istnień. Tym razem nie kłapały już archaiczne gilotyny, tylko nagany wierciły otwory w potylicach niepożądanych czaszek. Ale potem równoległe koncepcje lepszych światów i lepszych ludzi posypały się jak z rękawa…
Krótko mówiąc Europa już odwracała się od wspomnianego judeochrześcijańskiego dziedzictwa, ale czy potrafiła zaproponować coś w zmian? A coś zaproponować trzeba, bo pustka tak czy inaczej będzie czymś zapełniona. I może się niedługo okazać, że człowieka na nowo będziemy odkrywać nie przez moralność Dekalogu i piękno antyku, ani przez spadkobierców wolnych od zabobonów umysłów oświecenia, ale przez szkołę koraniczną…
I choć dla mnie Krzyż jest wartością, wokół której koncentruje się moja wiara, to jednak mówiąc o tym splocie judaizmu, chrześcijaństwa i antyku odwołuję się do dziedzictwa kulturowego, a nie prowadzę religijnej agitacji. Przyznam, że ja nie rozumiem, jak można tego nie rozumieć. Humanizm europejski garściami czerpał z filozofii chrześcijańskiej, tak ja ta czerpała z Arystotelesa i Platona. Oczywiście można teraz wziąć do ręki siekierę ignorancji i te wszystkie sploty porąbać, ale po co?

Intelektualno-duchowy artretyzm
Jednak, żeby oddać sprawiedliwość, bardzo podoba mi się idea państwa świeckiego, oddzielonego od instytucjonalnego Kościoła i gwarantująca obywatelom swobodę religii, poglądów politycznych, funkcjonującego w oparciu o mechanizmy demokracji. Nie można jednak tej separacji wykorzystywać do załatwiania swoich ideologicznych porachunków z chrześcijaństwem. I kiedy już nawet Boże Narodzenie przestaje być politycznie poprawne to zaczynam odczuwać atmosferę otaczającego mnie absurdu. Przecież teraz jest wyzwaniem kupno świątecznej kartki pocztowej odwołującej się graficznie do narodzenia Chrystusa. Wszystko na tych kartkach znajdę, łącznie z modelką Playboya odzianą w czerwony uniform z białym kożuszkiem, ale Dziecka z Betlejem trzeba się naszukać…
Niestety, wiele osób pomstujących na te kulturowe zjawiska obserwowane w świecie Zachodu walnie się do takiego stanu rzeczy przykłada. Machają swoją religijnością z finezją parobka tłukącego o ziemię cepem. Są jak neandertalskie stwory czujące się bezpiecznie jedynie w blasku ogniska swojej jaskini i nawet nie próbują zrozumieć złożoności otaczającej ich rzeczywistości. To oni bardzo często sprawiają, że Krzyż nie kojarzy się niektórym ludziom z przykazaniem miłości bliźniego lecz z zadanym bólem, nienawiścią, a czasem po prostu z religijną głupotą.
Wyzwaniem dla chrześcijan jest natomiast, szczególnie w naszych czasach, dawanie świadectwa mądrości Krzyża, bo w tej mądrości – w Miłości Ukrzyżowanej – jest jądro takiej koncepcji człowieka, która jest, jak wierzę, odpowiedzią na wiele odwiecznych i wiecznych lęków oraz głodów. Mówimy o czymś o wiele bardziej istotnym niż krucyfiks na ścianie – Krzyż dla chrześcijan jest znakiem, bez którego giną. Ten znak natomiast musi być kręgosłupem ich wewnętrznej konstrukcji. Nie muszą mieć, a może nawet nie powinni mieć krzyża na czole. Oni mają być wiarygodnym świadectwem wierności dla Tego znaku. W całym szeregu codziennych zdarzeń. Śmiem twierdzić, że tego Europie bardzo potrzeba, ale równocześnie współczesna kultura europejska to odrzuca. Krzyż jednak był, jest i będzie znakiem odrzucanym. A może jego sens tkwi właśnie w tym odrzuceniu, bo to odrzucenie wyzwala, paradoksalnie, jeszcze większą wierność. Krzyż jest symbolem miłości dramatycznej, miłości do końca. Miłości paradoksalnej, bo oto Bóg jest zabity za wierność człowiekowi. W wymiarze religijnym, odwracając się od tej wierności, człowiek nie tyle przekreśla Boga, co siebie. W wymiarze kulturowym natomiast, pomimo wielu strasznych rzeczy robionych przez ludzi w imię krzyża, ten znak jest i tak inspiracją do dostrzegania człowieka w człowieku i do podnoszenia go z kolan.

1. Mamy obecnie wojnę religijną chrześcijaństwa z islamem ale w rzeczywistości islam wojuje ze wszystkimi religiami, tyle że my widzimy wojnę z chrześcijaństwem bo sami nim jesteśmy i ta wojna jest największa. O ile zrozumiałem doktrynę islamu, jak to mi przedstawił znajomy religioznawca, to KAŻDY rodzi się muzułmaninem tylko czasem sam o tym nie wie, a jak nie wie, to trzeba mu to uzmysłowić, choćby siłą. I już. W tej wojnie chrześcijaństwo nieustannie się cofa, islam jest w ofensywie i już w naszych szeregach ma swoją V kolumnę i to całkiem liczną (np. ok. 6 mln. muzułmanów we Francji; nie słyszałem o licznej grupie chrześcijan obywateli Arabii Saudyjskiej i to domagających się usunięcia ze szkół w Arabii symboli islamu, chciałbym zobaczyć pierwszego śmiałka ...). Tę wojnę islam wygra i wtedy nie będzie dyskusji, czy w miejscach publicznych mogą być symbole religijne czy nie, wystarczy zajrzeć do dzisiejszych państw islamu (jak ktoś się nie boi, że jako niewiernego potraktują go ...). Jedyną siłą która może wygrać z religią jest inna religia, ale chrześcijaństwo właściwie już się poddało. Może zielonoświątkowcy im się oprą ?
2. Zanim przegramy tę wojnę (trochę czasu to zajmie) trzeba coś zrobić z obecnością symboli religijnych poza domem (nawet krzyżyk na czyjejś piersi może być uznany za przejaw agresji wobec ateisty, skoro ta pierś jest w miejscu publicznym. Czekam też na pierwszy proces o krzyżyk na szyi katolickiej córki wytoczony przez niewierzącą mamę – nawet mam kandydatkę: czy pani Senyszyn ma córkę ? A jak ma to może ktoś ja zna, chodzi do kościoła ?). Bez określenia zasad jedni zaczną wieszać krzyże wszędzie a do niewierzących będą mówić „co ci to przeszkadza, dla ciebie to tylko kawałek drewna”, inni będą uparcie żądać usunięcia, bo im się kojarzy. Rozdzielić Kościoła od państwa się nie da. Można co najwyżej kodyfikować jakieś zasady (konkordat), ale trzeba je szybko dostosowywać do zmieniającej się rzeczywistości a nikt tego nie robi, więc jest zamieszanie. W islamie tego się prawie nie próbuje (może w Turcji, ale coś nie wychodzi ...) a wręcz jest to stan pożądany (państwo islamskie, patrz np. Afganistan pod rządami talibów – w końcu zdaje się że są to studenci i absolwenci szkół religijnych, czyli po naszemu księża), więc i tak z czasem problem sam zniknie ...

A ja od dawna myślę o przejściu na prawosławie. Pożytki są ewidentne:
1. Zakupy świąteczne można robić jak w sklepach jest puściutko, nie ma tłoku
2. Wszystko jest o połowę tańsze, bo poświąteczne wyprzedaże.
3. W pracy muszą mi dać drugi raz wolne, bo mam takie prawo (a to że 24/25.12 nie pracowałem, to nie moja wina, ja byłem gotów pracować ale firmę mi zamknęli na dwa dni).
A może ktoś zna wyznanie jeszcze korzystniejsze ? Będę wdzięczny za informację ...

Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia (dla niezorientowanych – chodzi o narodziny Jezusa Chrystusa), więc WESOŁYCH ŚWIĄT. Tym bardziej, że za rok może będziemy już obchodzić raczej ramadan ...
Pozdrawiam.

Różne rzeczy czytuję na forach, ale takich bzdur to dawno nie widziałem ... po 2000 lat Europa nie ma czego zawdzięczać Kościołowi Katolickiemu ... Panie, spuść nogę i kopnij "mojaopinia" ...

WESOŁYCH