Niezłą ilustracją do tego tematu jest artykuł, który na krótki czas ukazał się na pierwszej stronie onet.pl, ale szybko zniknął, bo ujęcie nie jest politycznie poprawne. Oto link: http://biznes.onet.pl/zima-w-rozkwicie-panstwo-w-zaniku,18490,3116648,1,prasa-detal

zaba z paryza pisze: (...)W Polsce brak leczenia alternatywnego, leczenie homopatyczne, ziolowe, ( przeciez sa piekne tradycje) cala chinska medycyna, etc.. (...)

Magii w naszym kraju aż za wiele, od zaduchu kadzidł można zwymiotować. Znachorstwo ma się świetnie. Tabletki cukrowe (homeopatia) sprzedawane są w aptekach na równi z prawdziwymi lekami. Życzysz nam więcej niedziałających zabobonów? W kraju, w którym Sejm modli się o deszcz?

Artykuł Polityki poruszający temat wymierności ceny zdrowia i życia jest niezwykłym wyjątkiem pośród mediów, które dla taniej sensacji nie wahają się pokazywać łez i bezsilności chorych wobec braków naszej publicznej ochrony zdrowia. To prawda, że politycy nie poruszą tego tematu, bo byłoby to samobójstwo, ale brak jest także głosu etyków na ten temat, więc pozostaje tylko udawanie, że temat nie istnieje. Oczywiście, można wprowadzić więcej pieniędzy do systemu poprzez podwyższenie opodatkowania na ten cel, a także wprowadzić częściową odpłatność za niektóre usługi, ale nigdy nie będą to takie pieniądze, które pozwolą na każdy rodzaj terapii dla potrzebujących. W przypadku Polski najtańszym sposobem zwiększenia efektywności służby zdrowia byłoby, usprawnienie organizacji pracy placówek lecznictwa, bo dla mnie jest to objaw marnotrawstwa najbardziej rzucający się w oczy.
Wracając jednak do zasadniczego pytania postawionego w treści artykułu o granicę ratowania zdrowia i życia pacjenta, należy odpowiedzieć sobie na szereg szczegółowych pytań, jak np.:
1. Czy w przypadku tej samej choroby, którą jest dotknięty pacjent młody i stary, bardziej zasadne jest ratowanie tego pierwszego?
2. Jeśli prowadzona kuracja przedłuży życie chorego o pół roku przy wysokich kosztach, należy z niej zrezygnować i przeznaczyć środki na przypadki o lepszych rokowaniach?
3. Kupować leki - przypadek świńskiej grypy - dla całej populacji tylko dlatego, że może wystąpić epidemia?
4. Przeznaczać wysokie sumy pieniędzy na kuracje niezmiernie rzadkich chorób i jednocześnie uszczuplać pulę na tzw. banalne przypadki, które jednak mogą się skończyć tragicznie?
Powyższe pytania można jeszcze bardziej uszczegółowić, a także dodać nowe, ale czy znajdzie się ktoś, kto na nie odpowie?

Pani @Joanno, ja o tym wiem, jednak naiwnością jest sądzić, ze jak pacjent wyłoży pieniądze na łapówkę w publicznej lecznicy, to zostanie potraktowany poważniej od tego co nie dał. Żeby nie być gołosłownym podam dwa przykłady:
1. Mój. Po zawale odwieziono mnie natychmiast ze zwykłego szpitala do kliniki w Zabrzu i tam postawili mnie na nogi. Sprawy toczyły się tak szybko, że do dzisiaj nie mam pojęcia jak nazywał się chirurg, który wykonał zabieg na moim sercu, za co mu podziękowałem jeszcze na stole i tyle.
2. Moja znajoma. Musiała bezwzględnie przejść operację naczyniową i jej mąż postanowił zadziałać tzn. dać łapówkę chirurgowi, który operację miał wykonać. Jak padła konkretna kwota, małżonkowie postanowili dowiedzieć się ile by to kosztowało w prywatnej klinice i wyszło, że tyle samo. Różnica polegała jednak na tym, że w prywatnej klinice nie zrobiono tyle blizn pooperacyjnych (w końcu to młoda kobieta), a także zagwarantowano powodzenie zabiegu.
Kiedyś oglądałem dokument z prywatnej amerykańskiej przychodni lekarskiej w której oczekujący pacjent osunął się z krzesła na podłogę (nikt nie zareagował), leżał kilkanaście minut na podłodze (dalej nikt nie reagował), wyszedł ktoś z gabinetu i stwierdził zgon, a całe to zajście zarejestrowała kamera w poczekalni(zainstalowana do rejestracji nagłych zejść?).
Poza tym wszystkim większość ludzi, potencjalnych pacjentów sądzi, że każdy lekarz jest cudotwórcą, lub kimś bliżej boga i nie dopuszcza myśli o tym zawodzie, który można porównać z każdym innym. Wystarczy popatrzeć na te reportaże w szkiełku, jak ci biedacy patrzą na lekarzy i jak skomlą, i podlizują się personelowi medycznemu, który powinien być raczej wychłostany, a nie chwalony. Prawda jest taka, że im starszy lekarz tym bardziej zarozumiały buc i tutaj jest właśnie rola pacjenta i jego rodziny, którzy powinni taką postać przywracać do pionu, a nie łasić się i dawać łapówki.

To mój wpis w innej sprawie, ale postanowiłem go tu zamieścić, wydaje mi się pasować,

Zbliżają się kolejne wybory. Warto może zastanowić się w czym człowiek bierze udział głosując, bo prócz udziału i decyzji, na kogo oddać głos, pozostaje jeszcze bojkot. Jak dla mnie dobrym miernikiem oceny jakości polityki, a co za tym idzie kryterium podjęcia decyzji, głosować czy nie, jest problem służby zdrowia. Wszyscy czasem chorujemy, wszyscy kiedyś się starzejemy, więc wszyscy czegoś potrzebujemy od służby zdrowia. Zapewne w pierwszym odruchu na pytanie „a komu i w jakim zakresie ma służyć służba zdrowia” każdy odpowie „wszystko i każdemu”. Tylko że tak się nie da. Za każdy wacik, za każdą strzykawkę i igłę do niej, za każdą tabletkę trzeba zapłacić. A żeby nie wiem jakie sztuki wyczyniać, to pieniędzy na to jest skończona ilość. Nie ma znaczenia, czy zarządzać nimi będzie jedna Kasa Chorych, czy 16, czy NFZ czy inny twór, musi być jasne, za co się płaci a za co nie. Obecnie mamy NFZ, dysponuje sporymi pieniędzmi, gospodaruje nimi raz lepiej raz gorzej, ale zawsze jest za mało na zrealizowanie wszystkiego, co by się chciało. Z jednej strony więc ograniczone możliwości, z drugiej nieograniczone chęci. Co i raz dorzucamy dodatkową kasę za pośrednictwem budżetu, za każdym razem więcej. Szpitale zadłużają się wiedząc, że w końcu ktoś da kasę. Ale to złudne, to jest tylko „spychoterapia”, zasada „odłóż na jutro problem który masz dziś” nie może być stosowana w nieskończoność. Nieuchronnie nadchodzi moment określenia, ile możemy wydać. Im później to określimy, tym większe długi po drodze narosną, tym większe długi będą do spłacenia. Może się okazać, że jak będziemy zwlekać zbyt długo, to nawet jak wreszcie określimy ile możemy wydać, to w tzw. „międzyczasie” długi tak urosnę, że będziemy je spłacać przez pokolenia a w tym czasie będzie nas stać co najwyżej na plaster i aspirynę. Tak więc ja oceniam partie i polityków pod kątem, na ile gotowi są zmierzyć się z problemem zamiast udawać, że go nie ma lub czekać „bo jakoś to będzie”. Ja tak oceniam patriotyzm polityków, oczekuje od nich wizji i odwagi a nie administrowania „bieżączką”. Z tego co widzę, to żadna obecna partia ani żaden kandydat na prezydenta nie są gotowi do tego. Każdy polityk wie, że jak powie wyborcom „służba zdrowia da ci odtąd – dotąd i nic więcej”, to oznacza to dla niego śmierć polityczną. A że dla polskiego (i nie tylko) polityka najważniejsze jest by nie umrzeć politycznie (czasami nawet zrobi coś mądrego, ale nie za cenę samobójstwa politycznego), to ja takich polityków bojkotuję. Innych nie ma, więc bojkotuje politykę, w tym wybory. I namawiam innych do bojkotu, bojkot nie raz bywał skuteczny i rodził nowe. Może ten bojkot pozwoli zaistnieć takim ludziom, którzy zdecydują się na te konieczne reformy wiedząc, że w tym życiu ludzie ich przeklną. Za to może na ich grobach dzieci tych przeklinających położą kwiaty, staną i powiedzą „dziękuję”. Przez ostatnie 20 lat mieliśmy kilkunastu premierów i będzie ich jeszcze więcej. Ja czekam na takiego, który zasłuży na to, by jego popiersie stanęło w budynku URM, bo na razie żaden z tych kilkunastu nie wyrasta wyraźnie ponad pozostałych (nie wiem czy w URM jest jakieś popiersie czy nie, ale idę o zakład że nawet jeśli jest to nie jednego z tych po 1989 roku). Tak jak było wielu prezesów NBP a stoi tam tylko popiersie Grabskiego (o ile się nie mylę), który przez współczesnych nie był hołubiony ani na rękach noszony. Ale był, a owoce jego odwagi spożywamy do dziś. Ja byłem na jego grobie, położyłem kwiaty i powiedziałem „dziękuję”

Pozdrawiam

zaskakujace jest to, ze dlugosc zycia w antycznej Grecji z okresu Peraklesa, byla taka sam jak dzisiaj w krajach zachodnich, Sokrates, ktory popelnil samobojstwo mial ponad 60 lat, wcale nie uwazano go za starca, atenczycy zyli spokojnie do 90 tki...chyba mieli dobra Sluzbe zdrowia!

@zaba z paryza, gdzieś to wyczytała o tych długowiecznych Grekach? Faktem jest, że mieszkańcy krajów śródziemnomorskich żyją dłużej, bez specjalnych zabiegów służby zdrowia, ale żeby aż starożytni Grecy? A jak wyjaśnić wymarcie tego plemienia, bo ci co tam teraz mieszkają, to według antropologów Słowianie z mocną domieszką Turków. Można się jeszcze powołać na biblię, z której można się dowiedzieć o matuzalemach mających po kilkaset lat, a o medycynie nikt jeszcze nie wspominał. Kiedyś na urlopie odwiedziłem stary cmentarz prawosławny i zainteresowałem się wiekiem zmarłych, z których żaden nie miał mniej niż 80 lat, co by świadczyło o długowieczności tamtych ludzi, albo jeśli ktoś zmarł młodszy, to pomijano ten fakt na nagrobku. Kłopot polegał jednak na tym, że nie znalazłem ani jednej mogiły mogącej potwierdzić moje przypuszczenia.

W kraju, którego większość obywateli siedzi na zasiłkach budżetowych (ponad 23 miliony osób pobierają zasiłki), dalsze miliony nie wypracowują realnego dochodu (urzędnicy, mundurówka, kler, nauczyciele, górnicy, kolejarze, stoczniowcy etc.) CAŁY ciężar spoczywa na ok. 5 milionach pracujących drobnych przedsiębiorców i ich pracowników. A żreć i leczyć się chcą wszyscy, zaś "prywaciarz" ma do tego najmniejsze prawa. Najpierw jest nowa szlachta (politycy, kler), potem ich klienci wyborczy, długo długo nic i jak starczy, to weźmiemy się za tego, kto na to wszystko zarabia. Ale właściwie nigdy nie starcza. Drodzy rodacy: co zrobicie jak nas wybiją choroby? Skąd weźmiecie na swoje zasiłki, pensyjki i dietki? Kto na was zapracuje? Bozia?

zycie ludzkie nie moze podlegac weryfikacji kogo leczyc a komu takiej szansy nie dac.dochodzimy do absurdu ze to decyduje o tym minister/Kopacz/.Gdzie my zyjemy? czy to Bangladesz?Umieraja dorosli i dzieci bo urzednik na czas nie wyrazil zgody na leczenie, a ogolna wiedza jest ze w przypadku nowotworow czynnikiem decydujacym jest czas.Czy tego typu dzialania ministerstwa w stosunku do obywateli nie powinny byc zabronione i karane.Powinno to byc naglosnione przez opozycje na forum UE.