Wyjątkowo złożony problem w demokraturze, jak uważam. W wypadku Afganistanu - bo to tutaj na tapecie - można go próbować określić tak. Jak partyzanci (wg nemenklatury okupanta - terroryści i/lub talibowie) utłuką marinesa - przekaziory mówią o bestialstwie, morderstwie, no i o braku ugruntowanych nawyków demokratycznych. Jak marines zabije Afgańczyka - najczęsciej nic w me(R)diach się nie mówi. Szczególnie jeśli przeciwnik był bezbronnym dzieciakiem lub kobitką na ichniejszym szopingu. No, jak już się sprawa rypnie - to patrz przypadek Nangar Khel.
A teraz, obecnie sprawa może się nieco skomplikować, bo okupant legalizuje właśnie (internacjonalne) łapownictwo. Niechybnie zdarzy się tak, że partyzanci rozwalą konfidenta, niczym u nas we wojnę. Jak to kwalifikować? Może też być tak, jak to było ćwiczone na pograniczu z Pakistanem, kiedy afgański partyzant wysadził się w bazie okupanta wraz z oddziałem doborywch łapowników, w tej liczbie z Blekłotersami. Jeśli ten partyzant brał wcześniej kasiorę od okupantów by się wkraść w łaski - to był ichniejszym Wallenrodem. Trudno znów o precyzyjną kwalifikację. No i dochodzimy do sedna - pieniądz psuje obyczaje...

Świetnie poprawione. Oby tylko nie kosztem jakiejś rozbitej łodzi