Graliśmy kiedyś rodzinnie w karty. Nagle moja 6-letnia córka spojrzała na mnie i powiedziała "kocham cię, mamo", a ja na to "chce ci się wymiotować?" Kiwnęła głową i pobiegłyśmy do kibelka. Potem wszyscy pytali się mnie dlaczego zadałam akurat takie pytanie, a ja na to, że widziałam to w jej oczach. Wyczytałam z twarzy, że było jej niedobrze. Nawet jak powiedziała "kocham cię, mamo" wiedziałam, co tak naprawdę chce mi przekazać.

Dostrzezenie odrebnosci dziecka? Po co? Aby stworzyc fikcyjny „swiat dziecka”? Zmyslony, z tymi wszystkimi koszmarkami kreowanymi przez rysownikow dla dzieci?

Mieszkam w Skandynawii. Tutaj upodmiotowienie dziecka spowodowało, że wejście do pokoju nastolatka i poproszenie o posprzątanie to właściwie pewna wizyta pań z opieki społęcznej (jeśli dzieciak np. opowie o tym koedze w szkole itp).

Panie z opieki przychodzą tez patrzeć na karmiace matki i sprawdzają ich kompetencje niewerbalne - czy mam przytula dziecko podczas karmienia, czy patrzy na nie, czy sie uśmiecha? Jeśli nie, dziecko klasyfkuje sie jako 'zagrożone zaniedbaniem' a stad już niedaleko do rodziny zastępczej.