Nareszcie doczekaliśmy się szerokiej i nieustannej dyskusji o feminizmie, o bi-, homo- i trans-seksualistach.Przez wiele lat jeżdżąc do Francji, Niemiec czy W.Brytanii obserwowałam ich dyskusje i zazdrościłam im, że mają na to czas i ochotę. U nas nasi mężczyźni,moi przyjaciele geje i -jak sądzę - inni bohaterowie obecnych dyskusji zajmowali się razem z nami-normalsami narzekaniem na komuchów, walką o trochę swobody dla kultury, potem prasą podziemną, wreszcie zdobywaniem wolności słowa (i czynu). A teraz wszystko to już mamy i właśnie marnujemy, zaś dyskusje dotyczą nie urządzenia wspólnego kraju mądrze i porządnie, tylko sensacji obyczajowych. No i dobrze. Tym też trzeba się zająć. Prawem,edukacją i gospodarką niech zajmie się byle kto, to mało chodliwy towar publicystyczny.

odwaga jaką musi prezentować osoba, która mówi w Polsce o tym, że jest transseksualistą jest ogromna. w sytuacji kiedy w polsce ludzie myślą że pomiędzy transseksualistą a transwestytą jest żadna, a 90% społeczeństwa nigdy nie spotkała się z ani jednym ani drugim