Czekamy na Państwa komentarze!

Dokladnie, niech placa.

Głęboko wierzę, że Warszawy nie odbudowali jednak kosmici, a koszty jej odbudowy były co najmniej spore. Ale nie jest to powód wprowadzenia takiej opłaty.

Myślę, że podawanie przez władzę Warszawy pieniędzy jakie płacą w formie janosikowego, bez choćby wspomnienia o pieniądzach jakie płyną tam strumieniami. A płyną i na utrzymanie jednostek kultury i na tworzenie nowych (a tych ostatnio przybywa jak grzybów po deszczu) i na infrastrukturę i nie tylko.

Równie zabawne są utyskiwania władz Kleszczowa. Gmina o 4000 mieszkańców ma budżet niemal 300 mln. zł (jeżeli te 40 mln. to faktycznie 12%). Taki budżet mają przeciętne miasta o kilkudziesięciu tysiącach mieszkańców.

A co robili wrocławianie jak Warszawa się wykrwawiała? Jakoś nie słychać o żadnych dokonaniach innych miast poza Warszawą w czasie WW2. Ja też wszędzie słyszę o tej cegle starówka z Elbląga poszła na starówkę w Warszawie teraz z Wrocławia, pewnie jeszcze parę miast zgłosiłoby się do kolejki budowniczych Warszawy. Tylko po co Warszawie tyle tej cholernej cegły? Warszawska starówka nie jest specjalnie wielka, a i nie cała cegła ze zburzonych budynków była do niczego. Wmawiano wam jakieś głupoty a wy w to wierzycie do dzisiaj. W okolicach Wrocławia i Poznania swego czasu oglądałem wiele pałaców i dworów zniszczonych i zrabowanych, marmury, kamień, piece kaflowe wszystko co dało się oderwać tyle tylko że robiła to miejscowa ludność zaraz po wojnie. Więc może to wskazywanie Warszawy to takie łapaj złodzieja, pokazać że winni są warszawiacy nie krajanie?

Twoja noga nie ma prawa ,przekroczyć progów Tego Miasta.

Nie jest to tylko polski fenomen. Prosze zapoznac sie z sytuacja w Szwecji tzw. Robin Hood skatt czyli podatek Robin Hooda, nie wspominajac juz ile Niemcy zachodnie zaplacily do tej pory i nadal placa na wschodnia czesc Niemiec. Tam jednak nikt nie pisze, nieprzemyslanych artykulow, ktorych jedynym celem jest szukanie taniej sensacji i judzenie.

Tłumaczy prof. Jerzy Regulski
"Janosikowe jest niezbędne. Warszawa wprawdzie narzeka, że gdyby nie musiała płacić, mogłaby co roku budować most, ale przecież za te pieniądze powstanie w innym regionie inna, być może bardziej potrzebna inwestycja"

Uważam, że prof Regulski powinien przekazywać mi 10% swoich zarobków - za te pieniądze będę mógł sfinansować ważniejsze (niż jego) potrzeby.

Wydaje mi się, że powinna być ustalona górna granica płatnosci, w liczbach bezwzględnych, np. 100 mln. 70% podatku zakrawa na nonsens.

Jest to praktykowane w wielu panstwach np w Szwecji i nie budzi wiekszych kontrowersji. Sprawiedliwe czy nie to tak samo jak fakt ze dobrze zarabiajacy placa w formie podatku wiecej za te same uslugi Panstwa niz mniej zarabiajacy.
W cywilizowanych panstwach sa rozne formy pewnego wyrownania sily nabywczej nie tylko obywateli ale i organow samorzadowych swiadczacych dla nich uslugi zbiorowe. Nie ma sie co dziwowac.

może policzmy, ile pieniędzy płynie z całej Polski na pensje stołecznych urzędników, które tworzą przecież tamtejszą bazę podatkową?...(kilkanaście miliardów)...albo ile firm zarabiających w całej Polsce płaci CIT tylko w Warszawie? de facto dobrobyt Warszawy zrodził się kosztem reszty kraju, bo jeśli chodzi o tzw. realną gospodarkę, to nic specjalnego w stolicy Mazowsza się nie wytwarza...(o innowacjach nie wspominając). banki też nie są warszawskie, w sensie założone i rozwinięte w Warszawie, ale pozostawione w spadku po PRL, albo przyciągnięte stworzonym przez państwo scentralizowanym systemem finansowym...dlatego "janosikowe" jako podatek od centralizacji jest jak najbardziej słuszne. nie wiem tylko, dlaczego inni muszą płacić...

Gatsby ma niestety racje. Warszawa jojczy na łupienie jej w postaci janosikowego wynikającego z jej zamożności. TYlko... ta zamożność wynika ze złupienia reszty kraju - gros pieniędzy budżetowych 'przytulanych' jest przez dobrze opłacanych 'stoliczno-centralno-ministerialnych' urzędników wysokiego szczebla, wiec tak naprawdę jest to "zwrot nadpłaconego podatku".
Sensownym rozwiązaniem systemowym jest np zastosowane w Niemczech w miare równomierne rozłożenie instytucji publicznych. Tak że żaden region 'nie doi' pozostałych. Wariant dwa to autonomia województw (tak jak przedwojenne śląskie) i ograniczenie władzy finansowo-gospodarczej "stolycy".

@tkw, rozumiem, że Twoja refleksja nie wychodzi poza krąg rodzinny, ale dla większości ma jednak znaczenie, w którym regionie i na co są wydawane ich pieniądze.

i skończmy z mitologizowaniem urzędników, którzy maja byc źródłem zła wszelkiego. to jest lenistwo intelektualne.

1. Sprawa rozstrzygnięcia, kto kogo finansuj jest bardziej skomplikowana. Rzeczywiście wielkie miasta z Warszawą na czele zarabiają na reszcie kraju poprzez goszczenie u siebie siedzib firm zarabiających pieniądze w całym kraju (i nie tylko), a podatki rozliczających w miejscu rejestracji siedziby. Z drugiej strony w tych wielkich miastach (znów na czele z Warszawą) mieszkają setki tysięcy ludzi bez zameldowania, którzy swój podatek od dochodów osobistych rozliczają w miejscach pochodzenia.

2. Fakt, że w innych krajach też funkcjonują tego typu mechanizmy wcale nie oznacza, że nie wywołują one kontrowersji. Wywołują, tyle tylko, że kontrowersje te rzadko trafiają do zagranicznej prasy, podobnie jak o polskim janosikowym raczej nie pisze się we francuskich czy szwedzkich gazetach.

3. Porównywanie polskiego janosikowego do rozwojowych funduszy UE jest lekkim nieporozumieniem. Jedynym podobieństwem jest transfer pieniędzy z regionów bogatszych do biedniejszych. Ale różnice są zasadnicze: po pierwsze te europejskie transfery nie zabierają bogatszym kilkunastu procent budżetów, tylko kwoty znacznie mniejsze, a po drugie nie jest to proste przelewanie funduszy z jednej kasy do drugiej, ale dotacje na projekty rozwojowe mające na celu zmniejszenie różnic rozwojowych. Dodatkowo beneficjent musi sam sfinansować część projektu lub znaleźć inne źródło finansowania tej części.

Podsumowując: janosikowe jest potrzebne, ale nie w takiej formie i nie w takiej wysokości. Autorzy reformy powinni się przyjrzeć mechanizmom stosowanym w UE i na ich wzór zreformować ten mechanizm.

Pozdrawiam

Jorn van der Ar