Najlepszym prezesem tej kretyńskiej instytucji byłby Antoni Macierewicz. Przynajmniej wszystko byłoby na swoim miejscu i wiadomo byłoby co jest co. Próby przeistoczenia tego zbędnego i szkodliwego tworu jako IPN w wersji "soft" to jest mydlenie oczu. Ranga jaką posiada IPN w naszej ustrojowej rzeczywistości to jest chyba jakieś deja vu.

Owszem, niektórzy twierdzą, że IPN należy po prostu zlikwidować. Tyle że nie ma na to politycznych szans – w parlamencie zasiada wszak wielu ojców założycieli tej instytucji – zarówno zresztą w ławach PO, jak PiS. I trudno sobie wyobrazić, by łatwo przyszedł im do głowy akt dzieciobójstwa, zwłaszcza, że konkurencja momentalnie by to wykorzystała.

Cyt.
...Z 1174 spraw prowadzonych w ubiegłym roku przez prokuratorów IPN do sądów trafiło 17 aktów oskarżenia...

... Ze 150 tys. oświadczeń lustracyjnych, które napłynęły w ubiegłym roku, prokuratorzy wyłowili 68 potencjalnych kłamców lustracyjnych. Nie ma też wielkich sukcesów w sądach, które za niezgodne z prawdą uznały oświadczenia lustracyjne 27 osób...
Aby ta instytucja mogła uzasadnić potrzebę swojego istnienia teraz i na zawsze, niech wpierw przedstawi podatnikom raport, ile ludzi, czasu i środków przeznaczono na zbadanie tych 150 000 oświadczeń lustracyjnych z imponującym wynikiem zdemaskowanych 27 złoczyńców oraz jaką z tej surrealistycznej działalności ma społeczeństwo.

"Uznany badacz dziejów opozycji" - śmieszne.
Przez kogo on taki uznany, skoro każdy, kto żył w tamtych czasach jest z pewnością większym znawcą i badaczem.

Pion śledczy powinien w całości zostać przekazany Prokuratorowi Generalnemu, z jednoczesną likwidacją przywilejów płacowych. Archiwum powinno przejść do Archiwum Akt Nowych. Reszta IPN (pod zmienioną nazwą, bo obecna jest skompromitowana) powinna nadal zajmować się badaniem najnowszej historii Polski. Proces "odaparatczykowienia" instytutu potrwa kilka lat, ale niechybnie nastąpi.

Zarzut Publicysty "Nad ewentualną prezesurą dr. Kamińskiego najmocniej jednak ciąży to, że pracował on w IPN – i to na wysokim stanowisku – za czasów poprzedniego prezesa Janusza Kurtyki." chyba można doskonale sparafrazować?
Nad ewentualną wiarygodnością Tygodnika Polityki ciąży to, że za czasów pierwszych sekretarzy kłaniała się wielu rzeczom, tylko nie prawdzie ;). W każdym bądź razie kandydat jest, a Państwa bezsilna irytacja jest genialna ;).