.........

ale chyba nie zrozumiałeś tekstu...

Zmiany klimatu były, są i będą. Człowiek nie ma na to wpływu nawet przy użyciu tajemniczej teorii matematycznej rodem z przedwojennego Lwowa.

Często teorie i techniki matematyczne powstawały na potrzeby fizyki,np rachunek różniczkowy i całkowy I.Newtona ("dołożył się" Leibniz).Często także teorie matematyczne rozwinięte abstrakcyjnie - np teoria grup E.Galois okazawały się kluczowe dla rozwoju fizyki współczesnej.Powstaje wiele nowych "matematyk" w poszukiwaniu aparatu przydatnego dla analizy struktur i zjawisk złożonych.Byc może teoria kategorii okaże się przydatną.

Rzadko sie zdarza aby formalne uogolnianie doprowadzilo do czegos praktycznie uzytecznego. Jesli istotnie chcemy ratowac ziemski eko-system to do tego trzeba i wystarcza ograniczenie wzrostu populacji ludzkiej. Spowoduje to zwiekszenie przestrzeni zyciowej zwierzat i roslin oraz zmniejszenie zuzycia surowcow.

.........

Wspaniały pomysł, aby zacytować tu George'a Carlina i jego humor.
Zwykli zjadacze chleba potrzebują często kogoś, kto bawiąc uczy, umiejętnie sprowadzając absurd serwowanych nam dzień w dzień pomysłów i teorii do wspólnego mianownika, jakim jest człowiek, jego intelektualna niepełnosprawność oraz jego brak umiejętności oceny wymyślanych "na kolanie" prób ulepszania świata.
I kimś takim, kim dla zwykłych ludzi był George Carlin, może dla naukowców okazać się John Baez.
Miejmy więc nadzieję, że jego teoria kategorii, uprzytomni wielu ludziom nauki śmieszność i absurdalność ich poczynań.
Być może spojrzą wówczas na swoje osiągnięcia z większego dystansu, dostrzegając w końcu to, co tak naprawdę ważne jest dla utrzymania w dobrym stanie technicznym niosącej ich w przestrzeń kosmiczną "eko-rakiety" oraz towarzyszących im w tej "kosmicznej awanturce" współtowarzyszy podróży.

Problem w tym, że nie chcąc uciekać w banały typu „każdy kij ma dwa końce” pozostaje mi tylko wyrazić nadzieję, iż oparta na pracach Eilenberga, MacLane'a i Crane’a, nowa teoria kategorii Johna Baez’a, ułatwi nam wszystkim dostrzec analogie pomiędzy analogiami oraz ustrzec wielu naukowców przed zbytnim zaangażowaniem w projekty dla ludzkości zgoła niepożądane.
Życzę więc panu John Carlos Baez, aby jego “projekt Manhatan” składał się co najwyżej z 40 ml. czystej wódki, 20 ml. wytrawnego wermutu, wisienki Maraskino i całej garści kruszonego lodu.