Richard Kelly, reżyser prezentowanego na przeglądzie Era Nowe Horyzonty filmu "Koniec Świata" (Southland Tales) powiedziałby pewnie, że brutalne gry komputerowe są elementem programowego ogłupiania oraz degeneracji społeczeństw. W połączeniu z przeważnie niemoralnym, hollywoodzkim kinem przemocy i głupoty, podobną prasą oraz literaturą "dla młodzieży", a także z przekazem telewizyjnym typu szokujące newsy + seriale + tańce na czym popadnie + gadające bez sensu głowy, uzyskuje się psychologiczną broń masowego rażenia, zabijającą człowieczeństwo w milionach ludzi na całym świecie; tworzone jest społeczeństwo idiotów, nie tylko niezdolnych do współczucia innym (Irak, Libia, Afganistan, Palestyna itd.), nie mówiąc już o empatii, ale niezainteresowanych nawet obroną samych siebie - stado baranów idących pod nóż bez protestu.

Dzieki za ten komentarz, jest widac wiecej zdrowych ludzi na tym swiecie. Pozdrawiam.

Doskonała pointa tego pseudo-naukowego paszkwilu :)

Zacznijmy od tego, że agresja jest cechą pozytywną. Negatywny jest brak kontroli nad nią. Wszystkim, którym się marzy wyeliminowanie agresji z życia społecznego polecam "Powrót z gwiazd" Lema.

Kolejną sprawą jest faktyczny wpływ brutalności w grach i innych produkcjach na poziom przestępczości w społeczeństwie. Jeżeli ktoś miał okazję zetknąć się z produkcjami przeznaczonymi na rynek japoński (gry, filmy, komiksy) to wie, że poziom brutalności jest tam zdecydowanie wyższy niż w tym, co jest nam serwowane w Europie. Japończycy jakoś od tego nie oszaleli. Przeciwnie - Japonia ma jeden z najniższych poziomów przestępczości na świecie. Japoński zwyrodnialec (tacy są przecież wszędzie) zadowala się serwowanym mu światem fantazji, zamiast wcielać swoje pomysły w życie.

Niby tak, ale przez lata w ten sam sposób komentowano filmy. I co? I jakoś nikt filmami teraz się nie zajmuje, znaleziono nową pożywkę - gry komputerowe.

"brak zgody na okazywanie negatywnych emocji" nie oznacza wcale, że ludzie są sztuczni i nie okazują emocji. Są tylko bardziej cywilizowani, zdolni do samokontroli. Krzyk rodzica oznacza bezsiłę, utratę samokontroli, niemoc. To nie jest wybór pomiędzy automatem nie okazującym emocji a kochającym rodzicem, który czasami nakrzyczy, przeklnie i przywali pasem. To wybór pomiędzy mądrym, kontrolującym emocje i siebie a także proces wychowania swojego dziecka a rodzicem "naturszczykiem", dla którego krzyk i bicie są niezbędnymi elementami wychowania. Frustracja z powodu społecznej niezgody na okazywanie złości czy wściekłości dowodzi tylko tego, że ów jej doświadczający jest niedojrzały, pozbawiony samokontroli i powinien poddać się terapii.

Widziałem program o takich osiedlach. Poròwnano
dzieci i osiedla dzisiaj i 20 lat wstecz.
Problem to niestety nie gry lecz tzw. środki masowego przekazu.
To przez ich wpływ dowiadujemy się o każdym wypadku i katastrofie.

Breivik jest statystycznie jeden na 6,8 mld ludzi (ew. 05 mld w Europie). Statystycznie więcej, tzn. ile? 1,20 ?

No paczpan, Polacy ze sporym opóźnieniem weszli w erę gier komputerowych, mieli marginalny dostęp do pełnego przemocy i brutalizmu kina zachodniego, podobnie literatury, czy gier planszowych, a mimo to zachowywali się wobec siebie wyjątkowo agresywnie. To przecież nie zaczyna się teraz, gdy po otwarciu granic społeczeństwo skonsumowało i przetrawiło w końcu zalew medialnej agresji.

Witam. Jestem rocznikiem '85 i mieszkam w dużym mieście- mam wielu znajomych z różnych środowisk, również tych, które pan doktor nazwałby kryminogennymi czy patologicznymi. Gry komputerowe na dobre zadomowiły się w naszym życiu- u innych mniej- innych bardziej zabierając czas.
Pozwolę się nie zgodzić, mówiąc delikatnie, z tezami artykułu dr. Wójcika, choć stoją za mną "tylko" wieloletnie obserwacje- w zasadzie od końca lat '90 już wszyscy mieliśmy komputery.
Osoby zdegenerowane społecznie, agresywne, nie przejawiają większego zainteresowania grami, w których nacisk położony jest na "zabijanie" wirtualnych przeciwników. Szczególnie dotyczy to tzw. FPS, o których była mowa w pow. artykule; gry takie wymagają pewnej sprawności (nie tylko refleks, czy gibkie ręce- również sprawności intelektualnej, taktycznej itp) i nie przyciąga znaczniejszej uwagi takiego elementu. Tacy ludzie najchętniej grają w typowe "konsolowe" zręcznościówki lub symulacje wyścigów samochodów (szczególnie tych 'ulicznych').
"Strzelanki", czy FPS-y, a więc gry o tematyce wojskowej, z ogromnym stopniem realizmu (najczęściej), to lubiany rodzaj gry szczególnie przez osoby o "standardowym", że tak powiem, poziomie agresji- poziomie, statystycznie rzecz ujmując, w granicach normy. Poza tym, zauważyłem, że osoby, które takiemu rodzajowi gier poświęcają dużo więcej czasu (np grając w ligach, czy tzw. Klanach) są osobami, u których zauważam wręcz zwiększony poziom jakości bytowania, co jest dość typowe dla ludzi, którzy się w czymś spełniają, choćby było to wspólne, "zawodowe" niemal granie.
To tyle ode mnie, gdyż jestem w pracy; nie mogę jednak pozbyć się wrażenia, że ktoś tu popełnił okrutny paszkwil. Aż strach, że jest Pan Doktorem. Ponieważ sam jestem, przynajmniej trochę, wykształcony (na razie licencjat z filozofii), smuci mnie poziom, jaki Pan zaprezentował, i chyba wiem, skąd wzięły się te zarzuty pod adresem "psychologii", że jej nauka odnosi się li tylko do studentów i szczurów.
Pozdrawiam.

Jaki tam najnowszy? A poza tym, co to ma wspólnego z moim postem?
Pozdrawiam

.........