Tłumaczą się winni...
Grafomania jest chorobą nieuleczalną, ale - faktycznie - teksty z nowej płyty przegrywają z moimi ulubionymi rymami:
Babcia, co odebrała rentę / Wrzesień i trupy w World Trade Center
Chrupkie pieczywo na śniadanie / Wrzesień i z kosą śmierć w Biesłanie

To dopiero był szał!

Oczywiście, że świat muzyki jest rozległy, od Bacha do Sabriny, od Chorału Rzymskiego do Mydełka Fa (szbada, szabada). pewien zgrzyt powstaje wtedy, jak ktoś próbuje sprzedać owo mydełko w arcyozdobnej, barokowej, złotej szkatułce, choć nie trzeba być nazwyczaj wytrawnym melomanem by szybko rozpoznać, że to nie barokowy przesyt, a kicz po prostu, szkatułka jest z gipsu i pozłacana jeno, odpryski na powierzchni jak nie wiem co, a z wewnątrz dochodzi piękna woń tanich perfum mydlanych. Trudno "głęboko" recenzować płyciznę, która jeśli posiada jakąś wartość to raczej o charakterze marketingowym, zaiste, tu trudno odmówić odchudzonemu, tlenionemu blondynowi, sukcsu, bez żartów. Głęboko można omawiać ten fenomen raczej na polu socjologicznym, kulturoznawczym, ale analiz kultury popularnej i gustów społeczeństw masowych powstało sporo, jeszcze przed panem Rubikiem i nie sądzę by jako przedmiot refleksji wniósł tu coś nadzwyczaj nowego, ot po prostu kolejny przykład. Od zwykłego popu różni go może to jedynie, że pozwala słuchaczom na pokrzepiające przekonanie, że obcują ze sztuką, ale takie wykwity kultury popularnej już od dawna istnieją, ludzie lubią czuć się koneserami, ale nie lubią związanego z tym wysiłku, i dotyczy to chyba większości, w każdym razie piszący te słowa się do tego przyznaje, choć musi się nieskromnie pochwalić, że zaciska zęby i pewne wysiłki czyni, niektóre dały wyniki dość trwałe objawiające się odruchem wymiotnym w zetknięciu ze szmirą. Życzę miłego obcowania z płytą.

Czytając artykuł Pana Redaktora zastanawiam się, jak to jest, że płyta skrytykowana przez pana zdobyła już status złotej płyty (już - bo weszła na rynek 8 listopada). Hm, może to artysta sam ją wykupił, no bo jeśli dla odbiorców jest nic nie warta. Proponuję do przemyślenia Panie Bartku. Mnie płyta bardzo się podoba zarówno pod względem muzycznym jak i tekstów. Pozdrawiam.
Bogumiła Żurawska

Panie Antoni :) nie mogę się ustosunkować do Britney Spears i do Eminema ze względu na zupełnie inny gatunek muzyki - pop i dance oraz hip hop, poza tym nie są to nasi polscy artyści.Wielu młodych słucha muzyki, która czasem nie ma żadnej treści albo jest buntem na zasady reguły. Więc nie można porównywać w ten sposób, tak samo realia życia, wartości. Dziwne, my Polacy tak lubimy to co cudze a nie potrafimy zauważyć swojego. Pozdrawiam.
Z poważaniem BŻ

Panie Krzysztofie - "biedny żuczku". Nie jestem specjalistką w dziedzinie muzyki, choć swoje wiadomości posiadam na ten temat.Wielką przyjemność sprawia mi słuchanie Mozarta, Andre Rieu, Moniuszki, Vangelisa czy Moricone, tak samo jak Maryli Rodowicz, Budki Suflera czy Piotra Rubika. U nas w domu słucha się bardzo różnych typów muzyki.Bawi więc mnie nagonka na Piotra Rubika i Jego muzykę.Wygląda na to, że wśród "masowej publiczności" znalazła się grupka osób, która tak bardzo przeżywa to, że mimo ciągłego obrzydzania przez kilku krytyków muzyka ta ma swoich licznych odbiorców.
Z poważaniem B.Ż

Podążając za pani logiką.... McDonald's to najlepsza kuchnia na świecie, bo niby krytycy kręcą nosem, mówią, że niezdrowe, a tam zawsze tłumy i w ogóle o co chodzi, bo mi tam smakuje, nieprawdaż?