i na jakiej podstawie jeden obraz, jest bardziej wartościowszy od drugiego.

"w Polsce, jak i w Europie pojawiła się duża grupa twórców próbujących rozwijać idee Richtera i Tuymansa"

Autorka boi się jak ognia określeń takich jak : ślepe naśladownictwo, kopiowanie, małpowanie. Zjawiska te tworzą 90% mainstreamu (a może to właśnie cały mainstream) we współczesnej sztuce. Współcześni kuratorzy bez przerwy lansują parę dosłownie nazwisk tworząc w ten sposób mainstream złożony z wielkiego nazwiska sprzedawanego za miliony dolarów i tysięcy jego naśladowców na całym świecie. Kuratorzy nie tylko tworzą mainstream ale także rynkowe ceny na te parę nazwisk obowiązujące dla całego świata. Reszta artystów żyje w tym samym czasie w nędzy i zapomnieniu dostając po parę dolców za obraz, jeżeli w ogóle . Także historycy sztuki żyją z mainstreamu upraszczając jej historię do paru nazwisk. Akademie sztuk pięknych także mocno pracują nad utrwalaniem mainstreamu i rynku cen niszcząc indywidualności, które mogłyby takiemu mainstreamowi zagrozić.