Paru rzeczy zaluje. Ze nie istnieje jakikolwiek dokument na to, ze Szpilman zwracal sie do Bermana w sprawie kapitana Hosenfelda. I ze Polanski z filmu o Szpilmanie zrobil film antypolski.

Pytanie o miejsce, w ktorym film Polanskiego jest antypolski uwazam za retoryczne, takich momentow w tym filmie jest wiele i Ana nie zmusi mnie do ponownego jego obejrzenia w celu robienia notatek i sporzadzenia listy.
To, ze pokazuje szuje, to nie jest jedyny powod, chociaz w porownaniu z szujami malo czasu poswieca tym Polakom, ktorzy Szpilmanowi pomogli, a ktorych lista chociazby w niniejszym wspomnieniu jest dluzsza niz w filmie. Nie jestem pseudo-patriota, tylko konserwatysta. Od komentarza na temat stanu mozgow progresywnych liberalow sie wstrzymam.

Chyba, Birro, na glowe upadles. Szpilman byl kompozytorem, bardzo dobrym popularnych melodii, spiewanych pzez najlepszych, najpopularniejszych polskich wykonawcow.
Twoj wpis jest odruchowa reakcja polskiego anysemity: Szpilman, aha! Zyd, a wiec oddal swoj talent w sluzbe komunie.
Postaraj sie zapanowac nad tym w przyszlosci. Bo wystawiasz ocene nie Szpilmanowi, wybiotnemu tworcy polskiej kultury, tylko sobie.

Aha, "za komuny" nie godziło się też pracować naukowo, pisać książek, sprzątać stalinowskich ulic, być szoferem w stalinowskim (czerwonym!) autobusie, uprawiać kartofli (bo zjedzą je ubecy), pilnować bramy w fabryce (bo produkowała dla systemu i Sowietów) itede. W żadnym wypadku uczyć się w szkole, bo zatruwała umysły czadem komuny. Należało patriotycznie się utopić.

@Helena: Twoje oskarżenie mnie o antysemityzm - poniżej wszelkiego poziomu. Chamstwo i tyle.

A co do stalinowskiej historii Szpilmana to się jej rzewnymi gadkami wymazać nie da. Te wszystkie "Walczyki murarskie", "Autobusy czerwone" i tym podobne g..no lecące z kołchoźników kiedy z mieszkań wyciągano akowców.

No i ta słynna fanfara "Polskiej Kroniki Filmowej" autorstwa Szpilmana, po której p. Łapicki egzaltowanym głosem wymyślał widocznym na ekranie umęczonym torturami ludziom.

Czy to tak trudno zrozumieć, że można być ofiarą a potem kanalią? Byli też inni, którzy przeżyli Getto i zachowali uczciwość.Taki Marek Edelman nigdy nie splamił się kolaboracją z czerwonymi.

Bl. p. dr Edelman jak najbardziej sie splamil wspolpraca z czerwonymi. Zaloze sie, ze niejeden z jego pacjentow byl czerwony. Nie mowiac juz o tym, ze pensje placilo mu czerwone panstwo.
To Ty nie wiesz, Boirro, ze kompozytor to taki facet, ktory pisze muzyke? Np. taki pan Szopen nie pisal tekstu do "Gdybym ja byla sloneczeczkiem na niebie..."

Jest troche racji w tym co pisze Birro. Piosenki Szpilmana byly wykorzystywane do propagowania ideii totaltaryzmu. Juz ktos pisal to ze wszyscy przegrywamy i nie ma wygranych w przygodzie pod tytulem zycie. Pomimo tego postac Szpilmana warta jest do zapamietania na przyszlosc
dlatego pani Helena tez ma racje.

Z dyskusji widać wyraźnie, że pogląd na życie Szpilmana wywodzi się z poglądu na komunizm. Jeżeli dla kogoś stalinowski komunizm nie był złem (Groński, Helena, kocur) to nie ma znaczenia dla nich długoletnia kolaboracja Szpilmana najpierw ze stalinowcami a potem innymi komunistami (np. Szpilman wymyślił słynny "Międzynarodowy Festiwal Piosenki" w Sopocie - sztandarową imprezę serwilizmu wobec sowietów i "krajów demokracji ludowej).

Jeżeli ktoś uważa (Birro, ja) stalinizm i komunizm za wcielenie zła, to może działalność Szpilmana na służbie sowiecko-peerrelowskiej propagandy wyłącznie potępić. Wtedy ryzykujemy rytualne oskarżenia o antysemityzm, niezeleżnie od tego jak bardzo byśmy potępiali polskich czy węgierskich stalinowców.

Pewnie wszyscy zgodzimy się co do tego, że był to niezły (bo przecież nie wybitny jak ludzie tacy jak Paderewski, Zimmerman czy Rubinstein) pianista, który przeżył jak wielu innych straszne historie w czasie wojny. Z wojny wyszedł złamany i już nie miał siły na emigrację, opozycję, czy choćby odmowę współpracy z reżimem.

Można to zrozumieć. Nie wolno zakłamywać. Przede wszystkim dlatego, że zakłamywanie dewaluuje heroiczne postawy innych ludzi. Taka relatywizacja doprowadza potem do zdumiewającego zrównania postawy szeregowego lekarza i wieloletniego czynnego opozycjonisty Edelmana z stalinowskim dyrektorem i dobrze płatnym organizatorem propagandowych festiwali Interwizji Szpilmanem.

Mój dziadek po przymusowych robotach w Reichu wracał obity, schorowany i niedosłyszący ponad 600 km. Potem przed blisko pięć lat z powodu lęków i nerwic nie wychodził z domu. Dostał od państwa część rozgrabionej przez komuchów ziemi "we dworze". Wychował 11 dzieci. Został sołtysem. A na rozwód godził się tylko w przypadku wstąpienia małżonka do partii. Zasługuje na podziw czy potępienie?
Strach przez przemocą, zabijaniem, zwłokami po wojnie była i jest niewyobrażalna. NIE MAMY ŻADNEGO PRAWA sądzić tych, którzy przeżyli okupację i chcieli żyć. Nikt nie każe nam ich podziwiać, rozumieć czy usprawiedliwiać. Ale osądzać czy obrzucać inwektywami- to naprawdę nieludzkie.

Totalitaryzm zniszczyl miliony istnien ludzkich. Szpillman przezyl wojne ale zostal tez przez nia zmieniony. Podobnym czlowiekiem zostal Jaruzelski i wielu Polakow. Sluzyli sowietom bo nie widzieli alternatywy.