Metafora komputerowa w psychologii dawno umarła.. wciąż następuja próby jej wskrzeszenia udane lub mniej. Ta teoria jest deterministyczna, analityczna i widzi tylko jedna połowe ;) Paradoksalnie, własnie świadomośc jest warunkiem ewolucji. Tylko dlatego, ze człowiek posiada wlasne "ja", jest świadomy siebie mógł pójść dalej. Maszyny mogłyby byc naszymi partnerami czy tez mogłyby nas wyeliminować w ewolucji tylko wtedy, gdy zaczęłyby mieć świadomość własnego "ja". "Ja" jest warunkiem ewolucji. W tej terminologii maszyny raczej wiec powielaja nasze "memy" , bo innych, "swoich" sie nie dorobiły... Czy my rozwijamy się poprzez rysownictwo naskalne, pismo obrazkowe, graficzne czy zapis cyfrowy to juz chyab nie jest az tak wazne ;) ... takie tam dywagacyje ;-)

i ostatnie mam nadzieje....: rozwój (ewolucja) polega nie na naśladowaniu, a tworzeniu nowego. Wiec najważniejsze nie jest naśladownictwo, a twórczość, mutacja, czy jakoś tak... :)

umysł człowieka, żeby zrozumiał jakąkolwiek naturę rzeczy -musiałby przestać myśleć TAK jak umysł człowieka, od którego nauczył się TEGO myślenia. Nie ulegając jednocześnie -przereklamowaniu, o swoim własnym, niczym nieograniczonym Ja.
Dlatego cała masa ODKRYĆ -to najzwyklejszy we wszechświecie przypadek, którego nie ma sensu udowadniać tylko po to, żeby jakiś niedowiarek mógł spokojnie zasnąć.

Wyobraźmy sobie teraz, że ludzkość przyjmuje oficjalnie do wiadomośći, że pojęcie wolnej woli, własnego ja i świadomości to tylko iluzja. Jesteśmy zakładnikami procesów ewolucji, które są pozbawione kontroli. Co robimy? Zmieniamy pożądek świata i zaczynamy sobie uświadamiać, że nasze chęci i pragnienia to tylko trik ewolucji. Zaczynamy rozumieć, że jesteśmy gałęzią, nie pniem, więc żyjemy w większej symbiozie z naturą. Niestety człowiek jest jeszcze obdarzony jednym brzemiem - odczuwa pustkę. Jeśli sobie uświadmi, że wszystko co robi nie jest wynikiem jego własnych intencji a jedynie procesów odbywających się tak jakby niezależnie, automatycznie zaczyna ubustwiać wyższość natury, dodatkowo upraszczając wszystko na potrzeby mas i kolejna religia gotowa.

Fajnie, że dowiadujemy się nowych rzeczy ale ja tu nie widzę drogi wyjścia tylko jedno wiecznie zataczające się koło. Wiara w Boga lub inne ponadnaturalne przyczyny jest niezbędną częścią układanki. Taka zębatka bez której mechanizm nie działa. Mogę stanąć na wzgórzu, rozszerzyć ręcę i dać się ponieść naturze, przeznaczeniu etc. Mogę też żyć w świadomośći, że jestem tylko jedną wielką niezaspokojoną maszyną która zjada i wydala cały czas jakieś pragnienia, bez końca, bez przerwy i .... bez celu. Tego mi brakuje w tych rozważaniach. Wszystko fajne i wszystko mnie wręcz olśniewa ale myślenie o sensie istnienia takiego porządku rzeczy też powinno należec do obowiązków naukowca. W innym przypadku zajmujemy się jedynie oglądaniem krat klatki w jakiej tkwimy nie próbując nawet zlokalizować wyjścia albo przyczyn dla których w niej się znaleźliśmy.

Czego to ludzie nie zrobią, aby wykazywać, że człowiek niczym, jednostka zerem. A potem się dziwią, że najbardziej rozwinięte cywilizacje dobrze traktują psy, a ludzi całymi wagonami ślą do gazu.

@dareks86
Czymś więcej czyli czym? Jak byś sobie nie odpowiedział zawsze będziesz chciał być kimś więcej aż do czasu kiedy dojdziesz do pojęć abstrakcyjnych - czyli wymyślisz coś wszechmogącego czemu możesz się poddać i zostawić pojęcie sensu na jego łasce. Fakt powinniśmy się nad tym zastanawiać bo odrzucenie błędnych teorii może nam zaoszczędzić ogromną ilość czasu. Trzeba pamiętać jednak, że nawet jak myślimy o czymś takim jak przeznaczenie i poddajemy się bezrefleksyjnie jego kaprysom to staje się ono dla nas odpowiednikiem Boga, siły wyższej i najwyższej.
Wiara w sens/pierwszą przyczynę/Boga to naturalny element naszego rozumowania z którego jest tylko jedne wyjście - nie myśleć :) Naturalnym elementem naszego rozumowania jest również pojęcie początku i końca, dlatego mnie osobiście niewiadoma nie przeraża, dlatego, że traktuje życie jako test do rozwiązania. Masz określony czas i kombinuj po co to wszystko - skoro kiedyś się zaczeło i nie wiedzieliśmy nic to kiedyś się pewnie zakońcczy ale wiedzieć będziemy o wiele więcej.
Buddyści medytują chcąc przejąć kontrolę nad pragnieniami które wszystkich nas zniewalają. Komu się uda osiąga nirvane czyli błogi spokój - niby fajnie ale co z tego skoro nadal żyje i nadal nie wie po jakiego, może tylko snuć swoje teorie i swoje odpowiedzi. Myślę, że ludzkość zdobywa wiedzę po to aby stworzyć zamienniki w postaci maszyn, które zrobią wszystko za nas, a My zajmniemy się tylko zaspokojaniem wewnętrznej pustki i tym co dziś robią Buddyści, czyli szukaniem spokoju i wyzwolenia od cierpienia.Robimy to zresztą od zawsze tylko tą okrężną drogą. Nadal jednak nie będziemy wiedzieli - po jakiego? A to pytanie nie zniknie. Odpowiedzi nie da się zdefiniować jednym zdaniem i wpisać w encyklopedie. Trzeba ją poczuć a to jest prywana misja każdego z nas i nikt nam w tym nie pomoże. To co możemy robić wspólnie to własnie eliminować błędne drogi aby oszczędzać sobie wzajemnie czas.

Niezwykle wnikliwie memy internetowe opisywane są w encyklopedii memów internetowych Memowisko.com