chciałabym nieśmiało zwrócic uwage reporterów na heroizmi wielu wolontariuszy pracujących w hospicjach , na misjach organizacji charytatywnych , zbierających jak pan Owsiak pieniadze dla chorych dzieci czy tak jak pani Dymna pomagających ze wszystkich sił osobom niepełnosprawnym.Tam heroizm jest zjawiskiem codziennym w klasycznej formie zmagania się z Golatem tragedii ,choroby czy ułomnosci i życia na przekór wszystkiemu.Osobny rozdział wielu postaw heroicznych to ratowanie w Posce bezdomnych zwierząt ,skala psiej i kociej bezdomności ,okrucieństwa wobez bezbronnych spowodowała powstanie fali aktywnego protestu przeciwko temu zjawisku ,wystarczy wejsc na strone fundacji emir ,fundacji azylu pod psim aniołem czy www,psy.warszawa.pl czy strony Pana Orzechowskiego -kundel polski aby prześledzić wiele heriocznych prób ratowania skatowanych lub porzuconych i zranionych w wypadkach zwierząt ,to zjawisko nietypowe ,nigdy wczesniej na taka skalę ludzie nie poświęcali się dla zwierzat więc być moze to znak czasu że chcemy zadbac nie tylko o siebie i swoich bliskich ale uratowac zdewastowaną przez nimadra cywilizacje planetee ,może....

... i tylko go wykańczają, dziewczyna np. za pomocą wałka malarskiego. Gdzie tu jest JAKIEKOLWIEK bohaterstwo doprawdy nie rozumiem. Mój ojciec w latach 70 tych sam wytrząsał pustaki żużlowe, kilka tysięcy rozbiórkowych cegieł ostukaliśmy całą rodziną z resztek zaprawy za pomocą specjalnie na tę okazję skonstruowanych toporków, budowa trwała ładnych parę lat, spora część z nich spędzona w kolejkach po cement, ale nikt nie uważał tego za bohaterstwo, co najwyżej dowód zaradności we WŁASNYM interesie.
Jeszcze trochę, a redakcja przedstawi "fotocast" z heroicznego spożywania zupy pomidorowej.