Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku i gratulacje za znakomity artykul. Z Szanowna Pania Kopytowska nie moge sie zgodzic w zadnym punkcie.Jako ateista nie wierze w zadna metafizyke, lecz wierze, ze czlowiek dazy do wyzszych celow i dlatego konieczna mu jest do zycia pewna warstwa - nazwijmy to "duchowa". Gdzie Pani Kopytowska te brutalna walke o przezycie? Gdzie czai sie Lewiatan? Ja jakos tego nie dostrzegam. Przeciwnie, z perspekywy pokolen, wydaje mi sie, ze obecne pokolenia (dwa juz) zaznaja wyjatkowego spokoju i dobrobytu. To, miedzy innymi, pozwala mi bawic sie w filozoficzne rozwazania i nie martwic sie za bardzo o chleb powszedni. Byc moze Szanowna Pani Kopytowska ma racje, piszac, ze rozwazania o kuszeniu Ewy, diable, naturze zla - zanika w ludzkich glowach, ale mysle, ze to glownie z powodu fatalnego stanu edukacji i postepujacej prymitywizacji. Z drugiej strony - zawsze tak mowiono.

Szanowny Autor dotknal sedna sprawy piszac o naturze zla i inherentnej wlasnosci czlowieka, gdy napisal, ze najwazniejszymi cechami czlowieka sa: wiara, nadzieja i milosc. Ponadto Szanowny Autor napisal tez o kwestii pokuszenia (... nie wodz nas na pokuszenie...). Zdziwilo mnie to ogromnie, gdyz tylko kilka dni temu uzylem w dyskusji dokladnie tych samych argumentow.

Wszystkim komentatorom i Szanownemu Autorowi zycze szczesliwego Nowego Roku, a Szanownej Pani Kopytowskiej zycze wiecej wiary w czlowieka i nadziei. Prosze mi wierzyc: bedzie lepiej.

Pozdrawiam.

Aj rok temu Pan Bóg karząc mnie za uleganie diabłu spuścił na mój dom potworną ulewę, która w swej brutalności podmyła mi fundamenty i się zawaliła jedna ściana domu. Moje modlitwy i spowiedź zostały jednak wysłuchane bo remontując dom wykopałem skarb, który uczynił mnie ogromnie bogatym, widocznie Bóg mi wybaczył i pokochał jeszcze mocniej. Niestety skarb ten odmienił moją naturę i potrzeby - rozwiodłem się, z dziećmi nie rozmawiam i do tego nieudane inwestycje sprawiły, że mam teraz więcej długu niż majątku. Bóg karze mnie za to, że wykorzystałem jego nagrodę w niegodziwy sposób. Całe szczęście zakochałem się ponownie, tym razem myślę, że bardziej szczerze niż poprzednio, rodzina mojej nowej narzeczonej pomaga mi wychodzić w długu, więc wygląda na to, że spowiedź i modlitwy znowu zostały wysłuchane, pewnie do czasu, aż znowu nie ulegnę pokusie zła, za co na pewno spotka mnie kara...

ah co za historia... tylko pisać dalsze epizody, tylko o czym? Walce Boga z diabłem? Potędze miłości Boga i jego łaski? Może historia o czyhającym złu dookoła nas? A może o wewnętrznej walce człowieka?
Pewnie wszystko po trochę i nic zarazem bo bajki można pisać długie i interpretacja tego co nas otacza od strony metafizycznej jest własnie taką lepszą lub gorszą celebracją ludzkiej wyobraźni. Zło natomiast to taki głupie uproszczenie czegoś czego się nie da zawrzeć w jednym pojęciu, podobnie jak miłość, wolność itp.
Diabeł To jest chyba jedyna istota totalnie niezdolna do wyrządzania zła totalnego, bo jeśli zrobi coś złego to robi coś dobrego dla siebie, jak robi coś dobrego to wyrządza zło sobie ale i tak robi dobrze poświęcając swoje ego dla innych. Nie da się więc dokonać aktu zła bez wyrządzenia jednocześnie dobra, choćby sobie... ah kolejna genialna historia, można pisać przez całe wieki :)

Szczęśliwego Nowego Roku :)

@ 2012-01-03 02:30 | Marcin

Pisze Pan: "Przychodzi na swiat czlowiek i gdy dorosnie zaczyna nurtowac go wiele pytan. Dlaczego jest na tym swiecie? - to jedno z najpierwszych pytan. Kazdy, nawet najbardziej inteligentny czlowiek na to pytanie nie jest w stanie udzielic jednoznacznej odpowiedzi."

Odpowiedzia jest - oczywiscie: "Przypadek". Prosze sobie wyobrazic litry nasienia, miliony plemnikow i ilosc jajeczek, ktore doprowadzily w koncu do zaplodnienia i powstania Pana - jako jednostki, osobnika. Tymczasem, biorac pod uwage rachunek prawdopodobienstwa, rownie dobrze mogl powstac inny osobnik, inny czlowiek. Podobnie calym ludzkim zyciem rzadzi przypadek. Bez wzgledu na planowanie zawsze zdarza sie cos, co plany te zmienia. Zadna to "Boza interwencja", tylko tak po prostu jest. Moj kot dozywa dwudziestego roku zycia, co jak na kota jest wiekiem sedziwym. Co na to wplynelo? Przypadek! Zostal znaleziony i przygarniety, wiec, z nalezyta opieka przezyl tak dlugo. Ale to kot! Gdyby nie zostal znaleziony i przygarniety, mialby w perspektywie dwa do czterech lat zycia. Tak mowia statystyki. Przypadek, ze zostal znaleziony wlasnie on.

W celu poglebienia tego tematu odsylam Szanownego Pana do "Filozofii Przypadku", autorstwa Stanislawa Lema. Co prawda dzielo to traktuje glownie o teorii literatury i jej wplywie na kulture ale zawiera wiele odniesien do "przypadku", jako definiujacego elementu ewolucji i rozwoju kultury.

Pozdrawiam.

Szanowny Panie Marcinie.

W ten sposob mozemy przeciagac te dyskusje w nieskonczonosc. Przeszedlem juz przez to i nie zamierzam ponawiac doswiadczenia, bo to bicie piany w wodzie. Jednak odpowiadajac na Panskie pytania krotko, napisze tak: Czlowiek rodzi sie w dokladnie taki sam sposob, jak kazdy ssak. Na jazn (charakter) maja wplyw cechy genetyczne, a takze wychowanie.To tak, jak pies pasterski od szczeniaka wychowany do pilnowania i ochrony owiec bedzie sie zawsze zachowywal inaczej niz pies tej samej rasy wychowywany w domu, dla przyjemnosci posiadania psa.

Podobnie z uczuciami. Uwaza Pan, ze zwierzeta nie maja uczuc? Tak samo lubia pewne rzeczy, a innych nie. Przywiazuja sie, kochaja i okazuja zaufanie. W tym nie roznia sie od czlowieka. Jedyna roznica jest to, ze czlowiek jest w stanie rozumowac abstrakcyjnie, do czego nie sa zdolne zwierzeta. Ale znowu wracamy do "przypadku". To wcale nie Homo Sapiens musial wyewoluowac na szczyt drabiny ewolucyjnej.

Wspomina Pan o Lemie, jako moim "guru". Nie mam guru, czytam roznych autorow, a argumentacja niektorych mnie przekonuje. Stanislaw Lem byl wybitnym intelektualisa o wszechstronnych zainteresowaniach, filozofem i futurologiem (choc od tego tytulu sie odzegnywal). Stad warto go poczytac, chocby dla poszerzenia swoich horyzontow.

Na reszte, nie bede odpowiadal, bo trzeba by za duzo pisac.

Pozdrawiam.

P.S. Nie wiem, czy wie Pan, ze Albert Einstein mial bardzo sceptyczne podejscie do calej teorii "przypadku". Psulo mu koncepcje zorganizowanego swiata. Mial sie wyrazic: "On (Bog) nie gra w kosci."

Z przyjemnością przejęłabym optymistyczny sposób widzenia Szanownego Pana Werbalisty gdyby nie obecne zagrożenia wynikające z przludnienia które powoduje niespotykaną,moim skromnym zdaniem , wcześniej dewastację przyrody. Skrajne nierówności społeczne doprowadziły do kryzysu nawet zamożne państwa Europy i Ameryki . Dewastacja środowiska naturalnego w skali globalnej zachwiała na tyle równowagą ekologiczną Planety że być może zbliżamy się do kresu ery,zawanej już przez niektórych naukowców ANTROPOCENTRYCZNĄ.Zagrożeń dla samego istnienia cywilizacji ludzi jest więc ,znowu moim skromnym zdaniem ,wiecej niż kiedykolwiek wcześniej w znanej nam histori ludzkości .W sumie niezmienną pozostaje natura ludzka -najczęściej pazerna ,egoistyczna ,bezduszna i cyniczna . Sorry gdzie te pięknoduchy które łagodzą obyczaje i dbają o środowisko naturalne ? Myśli Pan pewnie o pobożnych życzeniach biurokratów z Unii .To proszę zajrzeć do najbliższego schroniska gdzie masowo giną w stasznych warunkach nasze pupile , rzeźni ,szkoły gdzie panuje przemoc i spada na łep na szyję poziom nauczania a kończą te szkoły barbarzyńskie chordy nieuków i kiboli wychodzacych coraz częsciej na ulice lub narkomanów chorych i nieprzystosowanych społecznie . Proszę zerknąć też w kierunku przepełnionych jak nigdy wcześniej psycholami i socjopatami więzień . A może spacer po blokowiskach postkomunistycznych wieczorową porą lub po slamsach Afryki czy Ameryki Południowej .Broni się choć wcale nie tak bardzo pracowita ale głucha na prawa człowieka Azja .Tam dopiero środowisko naturalne trzeszczy w szwach. Pozdrwawiam wszystkich optymistów

Cenię Pana stoickie poczucie humoru, na pewno jest wielki postęp we wszystkich dziedzinach życia,nawet polityka demaskuje tyranów i prze ku demokracji ,nauka idzie do przodu jak taran , bezcenny jest pokój w Europie i cudowne pomysły na politykę światową zrodzone w Europie właśnie oparte na solidarności i poszanowaniu praw człowieka .Tyle tylko że to wszystko trzeszczy w szwach , w powietrzu wisi jakaś katastrofa która może przyćmić wszsytkie poprzednie jakie wydarzyły się w historii i wcale nie myślę tu o przepowiedniach Nostradamusa czy tych wyczytanych z kalendarza Majów ,oby nie , pozdrawiam serdecznie

Bardzo ciekawy artykuł, ale... jest kilka ale:

Po pierwsze, nie mamy pewności co do tego, że obecny papież pochodzi z kraju, który zrodził hitleryzm – to można byłoby ustalić dopiero wtedy, kiedy ustalibyśmy kto i dlaczego zrodził Hitlera. Pomijając nawet niezmiernie istotny kontekst historyczny oraz odwieczne dążenia ówczesnych właścicieli kapitału (jak go uzyskali, to inna sprawa, choć dla jasności, tak jak i dzisiaj) odrzucane dwukrotnie brytyjskimi Białymi Księgami, to jeśli logicznie przyjmiemy, iż Hitler nie mógłby zaistnieć bez gigantycznego wsparcia finansowego i skończyłby niechybnie jako może całkiem niezły nawet akwarelista – to wtedy za twórców hitleryzmu należy uznać tych, którzy głównie mu tego wsparcia dostarczyli, a nie byli to ani Niemcy, ani w Niemczech Niemcy sensu stricte.

Drugie „ale” to kwestia przyczyny i skutku. Krucjaty, czy wykluczenia ze społeczności (jednej szczególnie) zwykło się traktować, jako agresje, a nie tak, jakby należało – czyli jako odpowiedzi na agresje. Nie twierdzę, że obrano metody słuszne, i że obyło się bez wypaczeń, ale znów należałoby dokładnie rozpoznać, kto pod sztandarami chrześcijaństwa dopuszczał się dzikiego, azjatyckiego barbarzyństwa. Pewną wskazówką może być casus hiszpańskich maranów, którzy wobec groźby ich ekstradycji wskutek działalności antyhiszpańskiej, wyrażonej przez królową Izabelę, przekonwertowali się dla picu hurtem na katolików. Następnie, niemal każda marańska, tradycyjnie wielodzietna rodzina, ulokowała jednego ze swych synów pośród kleru katolickiego, jako księdza, a należy pamiętać, że była to tylko strategia, umożliwiająca funkcjonowanie ówczesnej V Kolumnie pośród duchowieństwa katolickiego, dla realizacji własnych, nacjonalistycznych celów, sprzecznych ze Słowem Bożym. Szczytem w tamtym czasie stało się papiestwo wcielonego diabła – przybyłego z Hiszpanii Rodrigo Borgia (właściwie Rodrigo Lanzol – zmiana nazwiska dla zmylenia autochtonów jest praktyką doskonale znaną także i w Polsce), niechlubnie słynnego pt. papież Alexander VI (Alejandro VI właściwie) oraz ojciec Cezara Borgia.

Kolejne „ale” jest takie, że nie rozumiem, jaka wiara miała się jakoby stopić z maoizmem, czy stalinizmem, dla udowodnienia wspomnianej przez p. Redaktora tezy papieża Ratzingera. W obydwu krajach w czasie bolszewizmu duchowni byli wrogami nr 1

Napoleon do tego wszystkiego bym nie mieszał, natomiast Palikot z Nergalem to tylko cienkie Bolki, i nie żadni polemiści, gdyż do tego trzeba rzeczowych argumentów, a marni krzykacze zaledwie, tępe narzędzia w cudzych rękach. Luter może i chciał dobrze, tyle, że jak powiadają, dobrymi chęciami to piekło jest wybrukowane...

Chrześcijaństwo lubi przywoływać diabła, gdy społeczeństwo burzy się przeciwko królom i biskupom, pisze Pan Redaktor – pewnie i prawda! Tyle, że ma do tego pełne prawo, bowiem nie chodzi tu o racjonalne burzenie się przeciwko instytucjom, a o zdalnie sterowane burzenie się przeciwko chrześcijańskim wartościom, przeciwko Dekalogowi, a więc o realizację projektu diabła, czy jak tam zwał psubrata.

A ksiądz Drewermann coś ewidentnie pokręcił, próbując rozkazywać Panu Bogu – to nie On ma nas odszukiwać, a my mamy szukać Jego. On bowiem zna nas na wskroś, stworzył nas tutaj i widzi w każdym momencie naszego istnienia, siłą Swej niepojętej dla nas omnipotencji. Dał nam wolną wolę oraz rozum, i jedynie nasz użytek z tych dwóch darów może uczynić znany nam świat zarówno wspaniałym, jak i przeklętym – cokolwiek się zdarzy, będzie to nasze autorskie dzieło. Dla mnie kluczem dla dzisiejszej dominacji zła wydaje się być Platon, ze swoim twierdzeniem, że wszelkim nieszczęściom ludzkości jest winna jej ignorancja.

jerry111

To nie pogarda, a opinia. Moim zdaniem Palikot wcale nie jest zdolnym politykiem, tylko szczwaną marionetką, realizującą destrukcyjny dla społeczeństwa program, prowadzący do nihilizmu, a Nergal nie jest muzykiem, tylko szarpidrutem w złym guście, umyślnie wprzęgniętym w ten sam ideologiczny mechanizm. Wart Pac pałaca.

Żeby jeszcze coś z tego o czym autor pisze było prawdą, można by się nad tym wtedy zastanawiać, a tak można tylko wzruszyć ramionami.

Duchowość człowieka ma swoją historię,na bazie której funkcjonują różne tradycje wiary.
Pobożne kłamstwa ewoluowały w polityczne szulerstwo.W ludzkiej świadomości KŁAMSTWO urosło do czynnika stanowiącego o rozwoju intelektualnym człowieka.I tak to się toczy,również w polityce globalnej z uwzględnieniem utopii GATT i globalnego wolnego handlu.Ta wiara z brakiem szacunku do praw stworzenia i natury oczywiście wykreowała i beneficjentów i całą armię ludzi niezadowolonych jako tykającą bombę w oczekiwaniu na zapalną iskrę.

Czy polski kościół hierarchiczny kreuje konflikty w trójkącie USA-ROSJA-CHINY?
Z punktu widzenia tradycji kultury europejskiej trzeba przyznać słuszność tezie Tadeusza Zielińskiego,badacza kultury antycznej,że ;
"SZCZYTEM DĄŻEŃ RELIGIJNYCH LUDZKOŚCI JEST CHRZEŚCIJAŃSTWO W SWEJ NAJBARDZIEJ ROZWINIĘTEJ POSTACI".

Jak to jest zagospodarowywane przez hierarchiczny kościół to już jest inna sprawa wobec globalnej polityki historycznej,która gruntuje wiarę w utopię GATT i globalny wolny handel,a WOJNA O PIENIĄDZ trwa.
Kryzysy mają miejsce gdy HANDLOWCY biorą górę nad WYTWÓRCAMI.Polacy płacą cenę utratą znaczenia GOSPODARCZEGO PATRIOTYZMU.

No cóż, dla mnie postacie biblijne i cała ideologia, łącznie z wizją tych niewidzialnych szatanów i piekieł - już od kilku lat są - fikcją literacką - wytworem kulturowym ludzkości. Na półce obok Mitów Greckich mam mitologię żydowską, czyli Biblię :P

..chcecie to wierzcie chcecie nie wierzcie,kazdy zimny chrzescijanin spotka sie ztym panem zwany ,,diablem,,Bog dal nawm wlony wybor i ciagle nas kocha az do chwili....

@Vera,
"Pokazany sposób myślenia to w całości średniowiecze. Niema bardziej subiektywnych i względnych pojęć niż pojęcia moralne. Wiele kobiet uważa, że prostytucja to bardzo pożyteczne i przyjemne zajęcie."
Prezentuje szanowna dyskutantka tutaj klasyczny Kalizm. "Gdy Kali ukrasc krowe to jest dobry uczynek, a gdy to zrobic Kalemu to wtedy jest to zly uczynek".
Nie szanowna Pani, zlo nawet nie wiem jak pieknie przyozdobione w zawoalowane oslony bedzie zawsze zlem i wie o tym w swoim sumieniu kazdy kto jest wobec siebie uczciwy. Jezeli natomiast ktos nie potrafi uczciwie sie przyznac przed soba ze sam siebie oszukuje, to wtedy definicje nic nie pomoga.
Wypaczenia istnieja juz na poziomie pojedynczego charakteru.
Stad przestepca ma pelne uzasadnienie do zabicia rabowywanej osoby, bo na przyklad moglaby go rozpoznac i w ten sposob zapewnic skazanie.
Relatywizm moralny to jest to z czym mamy do czynienia w dzisiejszym swiecie liberalnym, zniwo niesie on coraz wieksze. Kryzys rodziny, rosnaca ilosc samobojstw, eutanazja, narkomania, tak mozna mnozyc i mnozyc.
No a co z wyrzutami sumienia bylej prostytutki? Jezeli nawet odeszla na starosc od "zawodu" to co z charakterem? Tu sie cisnie odwieczne pytanie: prostytutka to zawod czy charakter? Ja bym optowal ze charakter, sprzedajny charakter. Prostytucja bywa tez pojeciem szerszym, na przyklad dyspozycyjne dziennikarstwo.

paradoks zawarty w cytacie z Fausta Goethego,gdzie Faust pyta Mefistofelesa "a kim że ty jesteś? jam częścią tej siły,która wiecznie zła pragnąc wiecznie dobro czyni" jest odpowiedzią jakimi to pobudkami kieruje się człowiek od zarania dziejów!!Bogowie świata to chciwość ,władza i pieniądze,zabijają w nas wszelkie wartości,ideały,w Polsce doszliśmy do perfekcji w relatywizowaniu wszystkiego co jeszcze nie tak dawno podlegało jakimś normom,zasadom.Odpowiedź na tytułowe pytanie nie w religiach i ich dogmatach,przecież tak na dobra sprawę,by zło przestało istnieć powinien nam "wystarczyć" imperatyw kategoryczny Kanta a skoro tak nie jest,każdy z osobna musi zajrzeć w siebie i odpowiedzieć sobie,któremu "szatanowi" służy!!!

Tu sie cisnie odwieczne pytanie: prostytutka to zawod czy charakter? Ja bym optowal ze charakter, sprzedajny charakter.

Hmm gdyby nie było popytu na te sprzedajne charaktery ze strony sprzedajnych i jurnych samców to by ich nie było.Co by tak panie stały i czekały? Zobaczyłyby, że temat nie ma wzięcia i poszłyby do uczciwej roboty :-))))