Piszecie "Larsson wypłynął na fali popularności skandynawskiego kryminału" - chyba odwrotnie było, fali skandynawskiego kryminału utorowała drogę właśnie trylogia Larssona. To po niej wydawcy zauważyli, że w zimnych, pochmurnych krajach północy aż się roi od mrocznych detektywów.

Nie wiem, czy te zjawiska są porównywalne. Był taki moment nie tak dawno temu, że nie dało się przez ulicę przejść, żeby okładki Larssona nie zobaczyć. Nie wydaje mi się żeby o Mankellu było równie głośno, a to dlatego że ja na przykład nie znam tego autora... może dlatego że kryminał nie należy do moich ulubionych gatunków.

Mnie przede wszystkim zdumiewaja peany nad sama ksiazka. Osobiscie mam wrazenie, ze to czytadlo albo dla rozdygotanych, dziewiczych pensjonariuszek, albo ewentualnie poradnik dla prowincjonalnych erotomanow. Gdzie w tej ksiazce znajduje sie swieze spojrzenie na thriler, albo orginalny pomysl na temat powiesci.

Chyba mialem racje, pierwszy kogucik pochwalil sie wiekszym przyrodzeniem...

bibliofile

A moim zdaniem Reznor nie ma pojęcia o robieniu muzyki filmowej.

Ale Oscary sa na tyle żenadną olimpiadą, że moga mu je dawać

Zdumiewająca zdolność analizowania tekstu pisanego.

"...film trzymający w napięciu. Oczywiście trudniej o to, gdy sporo osób czytało już książkę i widziało skandynawską ekranizację sprzed kilku lat. Wydaje mi się..."

Dla ułatwienia - początek czwartego akapitu.