Już nie pamiętam kiedy ostatni raz byłem w kinie na polskim filmie, czułem po prostu niewymowną niechęć do oglądania produkcji udającej kino. Tym razem się przemogłem i udałem się do kina. Nie żałuję tych 19 zetów, bo obejrzałem film i więcej niż trochę kina. Temat jak każdy inny, trochę już ograny, wbrew moim obawom ujrzenia łzawej i patriotycznej czytanki, został potraktowany niekonwencjonalnie.
Wątpię czy dostanie upragnioną przez panią Agnieszkę statuetkę, bo jak na wyobrażenia amerykańskie (tak sądzę), barak w nim tak cenionej tam jednoznaczności psychologicznej głównego bohatera. Zagrać taką postać nie jest łatwo, dlatego słowa uznania dla Więckiewicza.

cesarz Donald podniósł kciuka za ACTA, dając znak akademii filmowej.
To powinno rozwiać wszystkie wątpliwości.