Przeczytałam artykuł w środowej polityce z zaciekawieniem...właściwie to zawsze zaczynam od ostatnich stron, bo wiem ,że artykuły są tam zawsze ciekawe- takie życiowe. Oczywiście jak to u mnie bywa, to i przy tym miałam łzy w oczach. Jakoś tak zawsze poruszają mnie takie historie. Z takich ludzi jak Pani Ela i Pan Marek mogę być tylko dumna, ludzie którzy nie patrzą tylko na siebie i wyciągają pomocną dłoń do innych- w tym wypadku do niepełnosprawnych. Coś pięknego. Ale jest i ta druga strona medalu- w tym wypadku władze miasta.Właściwie to wypadałoby powiedzieć urzędnicy, którzy wielokrotnie potrafią zaleźć za skórę tak,że żyć się odechciewa. Mam wrażenie,że mogą(choć nie muszą)popsuć wszystko co im przeszkadza i co im stanie na drodze. Mam nadzieję,że sortownia dojdzie z nimi do porozumienia i nie zostanie zamknięta. Zdecydowanie potrzeba więcej takich miejsc i takich wspaniałych ludzi. Niestety nie każdy jest mądry, piękny, bogaty i zdrowy, ale jeśli jest możliwość trzeba pomagać i nie zapominać,że wśród nas są i schizofrenicy i ci niepełnosprawni umysłowo czy fizycznie. Oni także chcą normalnie żyć.