Już KOT-ulek się łasi do zdrowej psychicznie młodzieży!
Maską programu Akta chce zakryć twarz Chrystusa!
Na pewno spadnie a potem pójdzie w odstawkę!
Spadnie ,bo chodzi pewnie o wysoki pomnik?
On dostaje polskie ,ciężkie pieniądze za ... pracę? w sejmie?
Mam wątpliwosci co do jego pracy!

Wprawdzie w państwach rozwiniętych przemysł, wytwórczość i rolnictwo są coraz bardziej wydajne i teoretycznie potrzeby materialne ludzi powinny być coraz lepiej zaspakajane i to potrzeby całych społeczności, to ciągle jeszcze mamy w nich obszary nędzy.

Największe dysproporcje nie występują miedzy zatrudnionymi w przemyśle i wytwórczości dóbr materialnych a pracownikom opłacanym z budżetu lub sprzedającymi swe usługi pojedynczym odbiorcom. Granica wielkich dysproporcji i niesprawiedliwości zatacza różne meandry. Znaczna część robotników sektora wytwórczego otrzymuje wciąż minimalne, ledwie starczające na przeżycie wynagrodzenia a niektóre osoby opłacane z budżetu zarabiają duże pieniądze.
Dzisiaj rozwinęły się mocno potrzeby związane z szeroko rozumianą sferą usług, które są zaspakajane przez produkty ducha i rozrywki, a które w zasadzie stanowią oddzielną kategorię produktów usługowych rozwinęły się także produkty bankowe. Jedne i drugie służą do przejmowania pracy fizycznej i intelektualnej innych osób zawartej w produktach i usługach na niespotykaną wcześniej skalę. I właśnie, ogromne dochody uzyskują ci, którzy sprzedają produkty ducha i rozrywki, które docierają do wielkich rzesz odbiorców. Ten sam produkt jest sprzedawany kilkudziesięciu, setkom, tysiącom lub nawet milionom odbiorców. Wartość dodana tych powielanych w odbiorze produktów bywa niebotyczna, dla zwykłych ludzi szokująca. Oprócz tego osoby, organizacje, podmioty, które sprzedają takie masowo powielane w odbiorze produkty otrzymują dodatkowe wielkie pieniądze od sponsorów a wiec przejmują dodatkowo dochody pochodzące z innych źródeł niż sprzedaż sportowego, rozrywkowego itp. widowiska.
Oczywiście gazety, przedstawienia teatralne czy występy lokalne nie mogą się równać z wydawaniem ogólnokrajowych gazet, z koncertami skupiającymi wielkie rzesze widzów, te z kolei z widowiskami, które docierają za pomocą telewizji do ogólnokrajowych rzesz odbiorców, które to widowiska telewizje zakupują w ich imieniu.
Niebotyczne dochody przynoszą produkty takie jak niektóre międzynarodowe imprezy sportowe, których przekazy docierają przez telewizję do milionów kupujących, jak produkty hollywoodzkie, które rozprowadzane są w kinach i telewizjach całego świata itd. Oczywiście trudno liczyć aby artysta nawet wybitny, którego występ ogląda kilkadziesiąt osób miał takie dochody jak zawodnicy, których występ oglądają miliony osób, którym dają emocje, radość, relaks, albo wzięty artysta kinowy czy telewizyjny, choć szkoda, że niektórzy lokalni artyści ledwie „wiążą koniec z końcem”.
Trudno zapanować nad żywiołem rynku i nad ludzka pazernością. Jednak te dysproporcje są szokujące. Ceny produktów przeznaczonych dla masowych odbiorców są windowane bez umiaru. Mamy więc herosów, półbogów, których stać na zakup kilku samolotów odrzutowych wyspę czy miasteczko i mamy nędzarzy, którzy przymierają z głodu i niejednokrotnie nie widząc możliwości przetrwania odbierają sobie życie.
Oczywiście takie ogólnokrajowe czy ogólnoświatowe imprezy są potrzebne, pomagają poznawać świat i innych ludzi i integrują społeczności. Niech też nasze potrzeby emocji, rozrywki, hazardu, posiadania idoli, fascynacji gwiazdami i ich życiem będą zaspakajane. Niech ci, którzy dostarczają radości i pozytywnych wrażeń milionom ludzi mają odpowiednio wysokie dochody. Niech ludzie publiczni, organizacje zarabiają dużo, tym bardziej, że w państwach rozwiniętych wydajność gospodarek jest duża i dóbr powinno wystarczyć dla wszystkich obywateli. Tylko czy muszą to być aż tak kolosalne dochody, czy muszą istnieć aż tak kolosalne dysproporcje. Przecież na świecie są jeszcze ogromne obszary nędzy i upodlenia. Czy świat bogaty, który szczyci się, że jest oparty na wartościach humanizmu i ludzie, którzy w nim żyją nie powinni wyzbywać się nadmiernego egoizmu?
Osoby medialne swoje sukcesy zawdzięczają zapewne w dużej mierze sobie, swojej pracy i talentom ale zachodzi tu też sprzężenie zwrotne a właściwie nakręcająca spirala popularności i rynkowej ceny. Zawdzięczają swoja sławę, swoją rozpoznawalność również dzięki temu, że uczestniczą w medialnych przekazach.
My sami, zwykli, szarzy ludzie też nie mamy czystych sumień. Przekazujemy część swoich dochodów na takie masowe imprezy, nie robiąc z tego problemu, a bardzo nam trudno pozbyć się małych kwot w formie podatków, by zasilić najbiedniejszych, najbardziej potrzebujących, opieramy się mocno przed wprowadzaniem odpowiednio wysokich podatków przez państwo.