Czyli jak rozważyć na spokojnie, to wszystko sprowadza się do:
a) stopnia komplikacji decyzji środowiskowych (czy możliwe jest wydanie niesakarżalnej)
b) przewlekłości postepowania sądowego - konsultacje są wszędzie i pełna zgoda jest niemozliwa do uzykania. Szczególnie puczające są historie z Wielkiej Brytanii (np lokalizacja szybkiej linii kolejowej) - pytanie jak to szybko i ładnie proceduralnie uciąć, a tu jakość sądów się kłania.

A propos - po co Unia miałaby pozywać Polskę przed Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasbourgu? A może chodzi o inny sąd? Pomyśl autorze.

Co do tematyki artykułu wydaje mi się, że krytykuje on całą ekologię jako niepotrzebną, utrudniającą inwestycje. Wrzuca do jednego wora konsultacje społeczne i wymagania ochrony przyrody. W opisywanym przypadku budowy obwodnicy jestem po stronie budowniczych. Drogę zbudować trzeba a strzelba błotna nie wydaje się być tak istotna (istnieją inne siedliska, zbiornik, w którym żyje i tak jest budowlą technologiczną, itp.) i tu arzeczywiście jest problem naszego prawa, które dopuszcza niekończące się konsultacje (czasem stowarzyszenia są zawiązywane tylko aby dostać odszkodowanie, niestety).
Sprawa ma się zupełnie inaczej w przypadku wstrzymywania robót w okresie lęgów. Mało kto w Polsce zdaje sobie sprawę, że w innych częściach Europy ptaki (nawet zwykłe wróble) wyginęły lub są na wymarciu. Dlatego wprowadzono dyrektywę chroniącą ptaki (obok dyrektywy siedliskowej, podstawa Natury 2000) na terenie Wspólnoty Europejskiej. Do Polski przyjeżdżają całe grupy zorganizowane ornitologów-amatorów właśnie z powodu tego naszego szczególnego zasobu! Sama byłam świadkiem jak przyjeżdżający do nas goście z zagranicy zatrzymywali się zszokowani gdy zobaczyli stado ptaków w parku i szybko robili zdjęcia! Bo u nich taki widok był niespotykany!

Takie "głupie" ,mogłoby się wydawać, regulacje są po to aby za kilka lat nie trzeba było wydawać grubych pieniędzy na ratowanie zagrożonych gatunków.
Proszę sobie przypomnieć o żubrach, żbikach, orłach...nawet zającach, które zaczynamy ratować dopiero jak gdzieś "znikają". A znikają z powodu nieprzemyślanych inwestycji, pośpiechu (bo zwlekano z wydaniem decyzji...)!


Wydaje mi się, że nie ochrona przyrody jest tu problemem, ale prawo, które jest zagmatwane i stwarza wiele możliwości do nadużyć lub jest niedoprecyzowane.

Polska jest nadal krajem słabo zurbanizowanym. Tereny zabudowane obejmują nikły procent obszaru naszego państwa. Mamy też znacząco mniej dróg niż kraje rozwinięte. Przyroda ma więc dość miejsca dla siebie. O wiele większym zagrożeniem, niż potrzebna droga, są tubylcy, wypalający wiosną łąki, zarzucający każdy wykrot w lesie swoimi śmieciami, wypuszczający do lasu psy, stawiający wnyki, niszczący gniazda ptasie (to wg nich "szkodniki").

Fakt, że nie zdawałem sobie sprawy z faktu, że ptaki na zachodzie Europy wyginęły, choć pocieszająco muszę donieść iż Francja w takim razie nie jest zachodem i wielką frajdę mi sprawiło obserwowanie olbrzymich stad szpaków nad wrzosowiskami Bretanii. Zające są tamże też liczne, ogródek domu wynajmowanego przeze mnie pod Koblencją obskubywały sarny, na oknie siadało świerkające talatajstwo, którego nazwy nawet nie znam.

Więc nie jest tak źle, jak w Polsce, gdzie "myśliwi" i bezpańskie burki wykończyli pospołu z kłusownikami drobną i grubszą zwierzynę zaś "gospodarstwa rybackie" podobną hekatombę urządziły wodom. Ale remedium nie jest zatrzymanie unowocześniania naszego kraju, tylko wzięcie się za edukację chłopstwa, dotąd z zapałem niszczącego naturę wokół siebie. Osobiście mnie dotyka masowe wycinanie drzew pod byle pretekstem. Czym sobie drzewa zasłużyły na taką nienawiść kmiotków trudno ustalić, pono wypijają wodę ze studni i sieją wszędzie liśćmi...

Tekst bardzo naciągnięty. Według autora, mieszkańcy Augustowa protestowali przeciwko obwodnicy, biegnącej przez Dolinę Rospudy. Otóż było zgoła inaczej. Mieszkańcy domagali się obwodnicy. Protestowali ekolodzy oraz pół Polski, bo budowa drogi w wytyczonym przez niekompetentnych urzędników korycie bezpowrotnie zniszczyłaby unikatowe w skali Europy tereny. Na szczęście znalazła się "rybka" i bezmyślność i krótkowzroczność szkodników przegrały.

Transport samochodowy jest bardzo szkodliwy i dla ludzi, i dla środowiska.

Autor przedstawia go jednak jako jedyne wyjście: czyżby już nie uda się w Polsce ludowej uratować kolei, z fatalnym skutkiem wcześniej sprywatyzowanych i podzielonych na spółki, teraz walczące ze sobą na śmierć i życie? Czy nie da się przenieść dużej części samochodów ciężarowych na tory? Czy nie da się do minimum ograniczyć ruchu samochodowego, nieekonomicznego i szkodliwego oraz zastąpić go komunikacją publiczną?

To nie "drogi i autostrady" są wyznacznikiem rozwoju ekonomicznego i społecznego, ale szacunek dla wspólnego dobra, które powinno być ważniejsze niż partykularne interesy lobby samochodowego (lobby znacznie silniejszego niż lobby ekologów czy jakichkolwiek lokalnych stowarzyszeń).