Piotrze, czego nnie rozumiesz? Sa niepelnosprawni intelektualnie, nie fizycznie, czyli nosic worki moga jak najbardziej, ale moga miec problemy z wykonywaniem bardziej skompliowanych czynnosci. Moze wolalbys, zeby ktos na wózku pracowal jako "mrówka"?

Masz rację, za chorobę czesto można podziękować swoim zwierzchnikom

A jak ciężko po takich lekach ustać na nogach przez wiele godzin, ci ludzie i tak ledwo żyją, mam kilku kolegów, którzy odeszli stamtąd, razem z nimi pracuję w godniejszych warunkach. Tam wiele godzin trzeba stać przy taśmie i sortować, kobiety na dworze musiały sortować złom, teraz postawiono im namiot. Sama choruję na depresję, wcześniej pracowałam w równie ciężkich warunkach, w dodatku wśród toksyn. Nawroty choroby miałam co 3 miesiące. Teraz w godniejszych warunkach nie mam. To żadna rehabilitacja wśród stert śmieci. To tylko próba przeżycia.

Też miałam takie wątpliwości

mój znajomy jako dziecko dostał orzeczenie - upośledzenie umysłowe. matka przeszła na wcześniejszą emeryturę aby się nim opiekować. Skończył szkołę i.. po chorobie. Po prostu w wieku 6 lat słabo mówił, to mu dano orzeczenie.

Te orzeczenia powinni być co 2-3 lata weryfikowane a zacząłbym o takich "chorych na depresję". Aż dziw, że na katar nie dają rent.

słowo niepełnosprawni jest nic nie wartym określeniem skoro mają je zdolni do pracy, a że mają problemy, a kto ich nie ma.