Wnioski są raczej takie- co zrobić żeby Polacy chcieli mieć dzieci- co państwo może zrobić żeby im pomóc, co zrobić żeby byli odpowiedzialni za swoje dzieci i umieli dobrze je wychowywać.

w warunkach naszej mentalności pozostawić decyzję Woli Boskiej

Nie prawda że Polacy są głusi na potrzeby słabszych , przecież pomagali jak potrafili w szukaniu Madzi a kiedy prawda wyszła na jaw uczczono Jej smierć całunem zniczy kwiatów i maskotek ,to dowód wrażliwości i empatii nieznanej na przykład na Zachodzie , jako pilotka często jeżdżę do Paryza i tam prowadzę turystów na grób Chopina który jako jeden z nielicznych na cmentarzu Pere Lachaise jest stale ukwiecony . Niestety nie mogę doprosić się o skuteczną pomoc dla Starszego Pana Maćka mieszkajacego w Brwinowie .Jest w połowie sparaliżowany i zagłodzony. Jest pod opieką dwójki pijaków i złodziei którzy rozkradają wszelka pomoc materialna przekazywaną dla chorego i opiekują się nim haniebnie żle / nie myją ,cienko i źle ubierają ,kradną ciepłe ubrania ,buty czy pościel / . Opieka społeczna ma specyficzny sposób na pomoc choremu mieszkającemu w altance z dykty pokrytej papą w sadzie,przyznano mu ciepłe obiady przynoszone przez opiekunkę i garstkę węgla za bon 500 zł i to wszystko . SZEFOWA OŚRODKA POMOCY POLECIŁA MU podpisać papier że niczego Dziadek nie potrzaebuje od naszej gminy . Próba wysłania listu z mojego komputera do Urzedu Gminy do samego Burmistrza jest nieskuteczna go Urząd zablokował mój adres mailowy , listy wracają nie odebrane . Lepiej nie słyszeć , nic nie widzieć , a gmina bogata prosze mi wierzyć ,same wille ,nawet sąsiad Pana Maćka to magnat , moja pomoc i szarpanie sie z tym problemem nie przyniosły żadnego skutku mimo reportażu Pani Jaworowicz , w sadzie były chore i głodne psy i koty - 3 psy i 3 koty otrzymały pomoc z fundacji i od osób prywatnych w wysokosci co najmniej 5 tysięcy zł , niestety chory ,bezbronny i zagłodzony człowiek na skuteczną po pomoc/ chodzi o mieszkanie socjalne ,choćby kontener , opiekunkę na parę godzin , przepędzenie pijaków z jego otoczenia i dopatrzenie skutecznej rehabilitacji / nie ma jak widać szans , sos Pan Maciek z Brwinowa

Zgadzam się z Tobą całkowicie. Dodać chciałabym jeszcze, że młodym matkom nie mówi się o tym jakie macierzyństwo jest trudne. Pokazuje się reklamy z pulchnymi bobaskami, a nie wspomina o tym jak jest się wyczerpanym i sfrustrowanym gdy coś nam nie wychodzi. Później wstyd się przyznać gdy sobie nie radzimy z dzieckiem, zmęczeniem, własnymi emocjami. Strach przed posądzeniem o to, że nie jest się dobrą matką. Szkoda mi matki Madzi niezależnie od tego czy był to wypadek, czy uczyniła to w afekcie, czy też świadomie. Szkoda dziecka oczywiście najbardziej, ale nikt nie zastanowi się nawet nad tym jak ciężko mogło być tej dziewczynie. Bo macierzyństwo jest ciężkie, powiedzmy to w końcu głośno. ""

W Polsce nie ma warunkow dla dzieci. Podstawy zycia zostaly zniszczone. To efekt 22 lat tumanskich nie-rzdow.

Po co dzieci mialy by sie rodzic ? Zeby odziedziczyc dlugi ekonomicznych pedofili pokolonia solidarnych i stac sie niewolnikami obcych korporacji !

Obecnie bezrobocie wsrod 18-24 latkow 35-45% !!! 40% mlodziezy marzy aby zdobyc jakiekolwiek kwalifikacje i jak najszybciej wyemigrowac.

Kto zdrowy na umysle bedzie mial dzieci w takim kraju. Rzadzonym pod dyktando obcych korporacji, spekulantow, rzadow i wszelkiego rodzaju choloty aby tylko z zachodu.

Pierwszaa rzecz ktora czeka matke dziecka w Polsce to to ze wyleci z pracy wlasnie za urodzenie dziecka.

Zgadzam się z Panią Redaktor.
Niewiele wiem, ale z tego, co słyszałam, wnioskuję, że problem zaczął się bardzo dawno temu, w rodzinie Katarzyny. Był to problem alkoholizmu i przemocy, który zaowocował dysfunkcją rodzinną i zaburzeniami osobowości P. Katarzyny. Typowymi dla dzieci z rodzin patologicznych.
Wszyscy się dziwią, że p. Katarzyna tak "na zimno kłamała".
Konfabulowanie i budowanie fikcji to chleb powszedni dzieci z patologicznych rodzin. One muszą kłamać, żeby przetrwać. Kłamać sobie i innym.
Dla dziecka psychicznie nie do udźwignięcia jest świadomość, że rodzic nie kocha, znęca się, odrzuca. Dziecko alkoholików kłamie więc sobie: że rodzic jest dobry, tylko chory, tylko w pracy ma kłopoty i się denerwuje, wreszcie: że widocznie to ono jest do bani i rodzic słusznie traktuje je źle. Kłamie też otoczeniu, w ramach normalnego bronienia bliskich i siebie przed Domem Dziecka, że "tatuś chory i nie może przyjść na zebranie" (śpi pijany), "na śniadanie była u nas kasza manna i kanapki z szynką" (od trzech dni nie jadło nic poza obiadem w szkole), "mamy w domu telewizor plazmowy i wyjeżdżamy na wakacje do Egiptu" (elektrownia odcięła prąd za niepłacenie rachunków). Na wstępie życia takie dziecko nagminnie miesza "czarne" z "białym", a na dodatek nikt nie powie mu smutnej prawdy o jego sytuacji, wszak "rodzina rzecz święta!" i nie lza podważać jakże w tym kraju oczywistej, choć dziwnie niedostrzegalnej, powszechnej miłości ojców i matek do swoich dzieci...
Można zwariować żyjąc w takiej ambiwalencji pomiędzy tym, co się widzi i czego się doświadcza, a tym, co należy czuć, co każe czuć społeczeństwo zakneblowane czwartym przykazaniem.
"Gnój" Kuczoka pokazał pomieszanie człowieka wynikające z dorastania w domu pełnym przemocy. I, potwierdzoną w badaniach, niemal powszechną w takich przypadkach nieumiejętność bycia rodzicem. I należytego opiekowania się sobą. A co dopiero kimś innym?...
Wojciech Kuczoka katuje się jakimiś ekstremalnymi wysiłkami, wdaje się bez potrzeby w sytuacje pełne agresji, jest autodestrukcyjny, szuka guza. Nie umie pozytywnie ułożyć sobie życia.
Katarzyna W. też nie umie o siebie mądrze zadbać i uprawia autodestrukcję. Zamiast dorosnąć, uwolnić się od toksycznej rodziny, przejść terapię, dać sobie czas na odchuchanie się po traumie złego dzieciństwa - ona szybko zachodzi w ciążę z przypadku, i zostaje: bez pracy, bez oparcia w sobie, z niechcianym dzieckiem, z niekoniecznie chcianym mężem, w cudzej, niekoniecznie życzliwej rodzinie i z narastająca świadomością zmarnowanego życia. Z agresją, której nie umie nazwać, z emocjami, z którymi nie umie sobie radzić. Bo jeszcze sama nie jest psychicznie dorosła. Jeszcze ona sama powinna być wychowana na nowo - przez terapeutę, życzliwe otoczenie spoza domu, itd.
Co bardziej świadome dziewczyny z zaburzonych domów długo odraczają macierzyństwo, bo czyją, że najpierw same muszą psychicznie i życiowo "stanąć na nogi". Tym mniej świadomym, jak Katarzyna W, mądre instytucje i prawa powinny pomóc w uniknięciu przedwczesnego macierzyństwa, w terapii, w wyjściu w życiu na prostą.
Ale Polska to Polska. Tu się tylko dręczy dzieci czwartym przykazaniem, chroni się nienarodzonych, ma się w nosie narodzonych i linczuje tych, którzy się w tym Państwie Bożym mocno pogubili...

Podwójna moralność miała swoją kontynuację :
"W obozach koncentracyjnych wojny lat 1939-1945 umierał człowiek,rodził się niewolnik.",cytat z książki BISKUP WINCENTY URBAN 1911-1983.
Z niej to płynie wniosek,że systemy,nie wyłączając władzy kościelnej,sprawowania władzy sprawiły,że KŁAMSTWO zostało uznane jako czynnik rozwoju intelektualnego człowieka.

Kuka ! Zgadzam się z tobą w 100% . Tak trafnego komentarza dawno nie czytałem na tym forum .

cytat: - "Więc te dzieci, jak słusznie pisze prof. Środa, wcale nie są darem, jak chce Kościół, tylko barierą." - rewelacyjne zdanie... bzdet oparty na ogólnikowym zwrocie:"te dzieci". Autorytet prof. Środy i wszystko jasne. Dla mnie dziecko jest darem i pewnie dla wielu, bardzo wielu, jest. Uogólnianie więc, że "te" (które?) dzieci nie są darem a barierą, jest pierdnięciem, kolejnym, pani profesor w stronę wartości moralnych katolicyzmu.

U nas to niemożliwe, skąd nabrać tylu niewierzących?

@ Luap.
Ależ tak. Oczywiście! Niewierzący = zbrodniarz. I to nie jest ideologicznym zaślepieniem.

A moze by tak takie badanie przeprowadzic w PRL? Palikot zostalby osmieszony?Aha,jeszcze jedno-niewierzacy maja mniej dzieci!Dodam-w krajach kk zmniejsza sie stale dzietnosc.Na te tematy sie nie pisze, bo wieksza czesc intelektualistow,z niezrozumialych mi wzgledow ,jest lewicowa!!

Swój pogląd wyraziłem już pod tekstem red. Dziadula, więc nie chcę się powtarzać. Chcę natomiast zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt całej sprawy: pani Katarzyna, której dzieckiem zainteresowała się cała Polska, na dobrą sprawę... sama jest jeszcze dzieckiem! Nie oszukujmy się, 22-latek dorosłym człowiekiem to był przed wojną. Czasy się zmieniły. Po ukończeniu 18 lat dorosłym jest się tylko na papierze - a droga do faktycznej pełnej dorosłości jest jeszcze długa. Myślę, że ten fakt powinniśmy traktować jako okoliczność łagodzącą wobec pani Katarzyny (w osądzie moralnym, bo na temat osądu przez państwowy wymiar sprawiedliwości w tej chwili się nie wypowiadam). Miejmy na uwadze to, że pani Katarzyna nie jest jeszcze w pełni dorosła.
Dwudziestolatkowie pewnie zaraz się na mnie oburzą za to, że ich "infantylizuję". Zrozumiem. Ja też, gdy miałem 20 lat, uważałem się za superdorosłego :)

Czyli doktryna czerwonych lewaków w skrócie: Matce wyślzguje sie dziecko z rąk - winien kościół. No bo przecież nie matka!

Nie wymagajmy żeby słońce zaszło na wschodzie...