Stały choć stary
Czy człowiekowi z wiekiem psuje się charakter.
Na postrzeganie charakteru osób starszych mogą mieć wpływ różnice międzypokoleniowe.
Getty Images/Flash Press Media

Na postrzeganie charakteru osób starszych mogą mieć wpływ różnice międzypokoleniowe.

Na temat zmian w osobowości ludzi starszych funkcjonują dwa przeciwstawne stereotypy. Z jednej strony dobrotliwy staruszek, troskliwa babcia, dziadek zdystansowany wobec trosk i bieżących kłopotów, z bagażem życiowych doświadczeń, z których wynika prawdziwa życiowa mądrość. Z drugiej – równie łatwo wyobrazić sobie osobę starszą jako zgryźliwą, kłopotliwą dla rodziny, zamartwiającą się, pochłoniętą własnymi lękami i obsesjami. Co na ten temat mówi nauka?

Pierwsze zaskoczenie – tak naprawdę bardzo mało. Aby prześledzić zmiany cech osobowości w życiu człowieka, konieczne jest prowadzenie badań (tzw. podłużnych), w których te same osoby badane są co kilka lat przez dużą część swojego istnienia. Badania takie są więc pracochłonne, a na ich wyniki trzeba czekać wiele lat. Jak na razie nie są niezbyt liczne, a większość rozpoczęła się zaledwie dwie, trzy dekady temu.

Stary po genewsku

Na początek przyjrzyjmy się bliżej opisanemu wyżej podwójnemu stereotypowi o charakterze osoby starszej. Zespół amerykańsko-szwajcarskich badaczy zapytał ludzi w różnym wieku o ocenę cech osób w wieku od niemowlęctwa do późnej starości. Badani nie korzystali z żadnych systematycznych danych na ten temat, lecz opierali się wyłącznie na własnym doświadczeniu i wiedzy potocznej. Można więc powiedzieć, że relacjonowali stereotypowy pogląd na temat zmian osobowości. Otrzymano całkiem zaskakujące wyniki.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj