Poczucie bezpieczeństwa: podstawowa potrzeba człowieka

Wielkie oczy strachu
Skoro poczucie bezpieczeństwa jest elementarną potrzebą człowieka, to jak żyć we współczesnym nieprzewidywalnym, pełnym zagrożeń świecie.
Teoretycznie wszyscy ludzie powinni – w imię potrzeby bezpieczeństwa – strachu unikać, nie karmić psychiki na siłę niczym, co mogłoby ją wepchnąć w pułapkę lęku.
Terry Kruse/Getty Images

Teoretycznie wszyscy ludzie powinni – w imię potrzeby bezpieczeństwa – strachu unikać, nie karmić psychiki na siłę niczym, co mogłoby ją wepchnąć w pułapkę lęku.

W słynnej piramidzie potrzeb Abrahama Maslowa, na którą wielokrotnie w tym wydaniu się powołujemy, poczucie bezpieczeństwa leży niemal u samych jej podstaw, tylko piętro ponad potrzebami najbardziej elementarnymi, fizjologicznymi. Oznaczałoby to, że człowiek nie może żyć dobrze (a nawet wcale), jeśli nie doświadcza opieki i oparcia, wygody i spokoju oraz – co szczególnie ważne – wolności od strachu.

Pozornie współcześni ludzie boją się mniej niż przodkowie, zwłaszcza ci najdawniejsi, na których za każdym krzakiem czy załomem czyhał dziki zwierz albo napastnik z innego plemienia.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj