Jak przezwyciężyć hiperrzeczywistość?

Rzeczywistość nierzeczywista
Przez cały XX w. informacja starała się dogonić rzeczywistość. W tym stuleciu informacja ją poprzedza, a polityka staje się czystą symulacją.
Mapa świata jako twarz błazna, grafika nieznanego autora z ok. 1590 r. Napis z lewej strony: „Demokryt z Abdery śmiał się ze świata, Heraklit z Efezu nad nim płakał, Epichtonius Cosmopolite go sportretował”.
GraphicaArtis/Getty Images

Mapa świata jako twarz błazna, grafika nieznanego autora z ok. 1590 r. Napis z lewej strony: „Demokryt z Abdery śmiał się ze świata, Heraklit z Efezu nad nim płakał, Epichtonius Cosmopolite go sportretował”.

Alfred Korzybski, autor „Semantyki ogólnej”, wsławił się stwierdzeniem „mapa nie jest terytorium”. Miał na myśli, że nie istnieje tzw. obiektywna rzeczywistość (a przynajmniej nie mamy do niej dostępu), postrzegamy ją w sposób subiektywny, za pomocą symbolicznych reprezentacji. Refleksja Korzybskiego posłużyła za inspirację dla rozwoju współczesnych interfejsów komputerów, w których komputery są traktowane jako technologie służące wzmocnieniu ludzkiego umysłu lub raczej wzmocnieniu możliwości przetwarzania symbolicznego.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj