Polityka.pl
O Polityce
Archiwum
Sklep
Forum
Kraj
Świat
Społeczeństwo
Psychologia
Rynek
Kultura
Nauka
Historia
Blogi
Galerie
Odkryj Szwajcarię
Architektura
Laureaci 2011
Nominacje 2011
Laureaci wg kategorii
Laureaci wg lat
Rozmowy
Laureaci Paszportów Polityki 2011
Rafael Lewandowski
Film 2011
Nagroda za film „Kret”, oryginalną i unikającą schematów próbę zmierzenia się z tematem polskiej lustracji i zła, które przechodzi z pokolenia na pokolenie. Za odważne spojrzenie z oddali na legendę Solidarności oraz za doskonałą pracę z aktorami.
Krzysztof Garbaczewski
Teatr 2011
Nagroda za nieoczywiste operowanie materią sceniczną, za zmysł przygody, improwizacji, zespołowości. Za ambicję badania przy pomocy teatru form i granic człowieczeństwa w dobie rozwoju technologii i mediów.
Nicolas Grospierre
Sztuki wizualne 2011
Nagroda za stworzenie własnego oryginalnego języka fotografii artystycznej. Za prace, w których odnajduje w otaczającym nas świecie nowe walory intelektualne i emocjonalne.
Mikołaj Łoziński
Literatura 2011
Nagroda za książkę pod tytułem „Książka”, za świetnie opowiedzianą małą historię na tle dużej historii. Za oryginalną formę i za przypomnienie, że nie ma lepszego tematu literackiego niż rodzina.
Julia Marcell
Muzyka popularna 2011
Nagroda za udowodnienie, że karierę w muzyce pop można robić samodzielnie i na własnych zasadach. Za w pełni autorskie i nowoczesne podejście do tworzenia muzyki.
Maciej Szajkowski
Muzyka popularna 2011
Nagroda za pomysły odświeżające polską tradycję w najlepszy z możliwych sposobów. Za wyjątkowe łączenie energii muzycznej i ambicji muzykologicznej oraz za odnalezienie poprzez działania zespołu R.U.T.A. ilustracji współczesnych problemów w historycznych tekstach.
Aleksandra Kuls
Muzyka poważna 2011
Nagroda za szczerość i radość muzykowania, za naturalne emocje wyrażane w grze. Za umiejętności, jakie pokazała podczas Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego.
Jerzy Jarocki
Kreator Kultury 2011
Nagroda za konsekwentne tworzenie teatru wierzącego w słowo dramatu i inteligencję widza, teatru, w którym odbijają się najważniejsze problemy naszych czasów. Za realizacje największych sztuk klasyków polskiej i światowej dramaturgii, które weszły do historii teatru. Za stworzenie wzoru reżyserii, w której liczy się rzadko spotykana na polskich scenach dyscyplina intelektualna i formalna. Za ukształtowanie aktorskich talentów i karier, bez których polska scena byłaby uboższa.
Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.
Powrót na stronę główną