Jerzy Pilch
Urodził się w 1952 roku w Wiśle. Studiował polonistykę w Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Jako poeta zadebiutował w 1969 roku na łamach tygodnika "Na przełaj". W latach 1975-1985 był pracownikiem Instytutu Filologii Polskiej UJ. Od 1978 członkiem redakcji dwutygodnika "Student".
Wierną publiczność zdobył sobie w stanie wojennym jako autor niezwykle zabawnych, satyrycznych felietonów literackich czytanych na spotkaniach krakowskiego czasopisma mówionego "NaGłos", którego jest współzałożycielem. Jego pierwszą książkę, "Wyznania twórcy pokątnej literatury erotycznej", wydaną w Londynie w 1988 roku, uhonorowano nagrodą Fundacji im. Kościelskich. Jego powieść "Spis cudzołożnic" (1993) doczekała się ekranizacji z brawurową rolą Jerzego Stuhra, a film został nagrodzony na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych za scenariusz i dialogi. Jego proza była również adaptowana w teatrze.
Do 1999 roku Jerzy Pilch był czołowym felietonistą "Tygodnika Powszechnego", obecnie publikuje felietony na łamach "Polityki". Uważany jest za jednego z najwybitniejszych polskich prozaików średniego pokolenia. Swoim tekstom nadaje własny, niepowtarzalny styl. Kilkakrotnie nominowany był do Literackiej Nagrody NIKE m.in. za "Tezy o głupocie, piciu i umieraniu" (1998), "Bezpowrotnie utracona leworęczność" (1999). W roku 2001 otrzymał statuetkę NIKE za książkę "Pod Mocnym Aniołem".
Wybrana bibliografia:
"Wyznania twórcy pokątnej literatury erotycznej" (1988)
"Spis cudzołożnic. Proza podróżna" (1993)
"Rozpacz z powodu utraty furmanki" (1994)
"Inne rozkosze" (1995)
"Monolog z lisiej jamy" (1996)
"Tezy o głupocie, piciu i umieraniu" (1997)
"Tysiąc spokojnych miast" (1997)
"Bezpowrotnie utracona leworęczność" (1998)
"Pod mocnym aniołem" (2000)
"Opowieści wigilijne" (razem z Olgą Tokarczuk i Andrzejem Stasiukiem) (2000)
"Upadek człowieka pod Dworcem Centralnym" - wybór "warszawskich" obserwacji Jerzego Pilcha - felietonów publikowanych od 1999 roku na łamach "Polityki" (2002)
