Święta księga
Koran dla muzułmanów ma znaczenie nie tylko religijne; stał się podstawą cywilizacji islamu.

Recytacja.

Nazwa Koran wywodzi się z arabskiego rzeczownika qur’ān oznaczającego recytację. Bóg przez anioła Dżibrila miał nakazać Mahometowi głoszenie – uroczyste recytowanie – objawień. W pierwszym objawieniu Dżibril mówił do Mahometa: „Recytuj w imię swojego pana” (Koran 96:1). Niewykluczone też, że nazwa związana jest z aramejskim terminem qerjana, czytanie, którego używano na określenie świętych pism.

Tekst Koranu został objawiony Mahometowi (Muhammedowi) w latach 610–632 w Mekce i Medynie. Objawienia Mahomet przekazywał swoim wiernym, którzy je zapamiętywali. Nikt nie myślał wówczas o tym, by je spisywać, w społeczeństwie mekkańskim znajomość pisma była rzadkością, prawdopodobnie nie istniał jeszcze zapis języka arabskiego. Pismo arabskie powstało dopiero w czasach kalifatu.

Zapis objawień. Sury.

Wtedy też powstała idea, by spisać objawienia Proroka. Niestety, Mahomet już nie żył – zabrakło najbardziej autorytatywnego źródła wiedzy.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną