Wielki podbój
Budując imperium, Arabowie nie mieli przewagi technicznej ani liczebnej. Co w takim razie zdecydowało o ich niesamowitym sukcesie?

Atuty Arabów.

W trzynaście lat (633–646 r.) zjednoczone arabskie plemiona podbiły Persję, a Bizancjum pozbawiły Syrii i Egiptu – choć nie wydawało się to wcześniej w ogóle możliwe! Przyczyn było kilka.

• Arabowie rozumieli i wykorzystywali potęgę pustyni – zawsze mogli wycofać się w piaski, gdzie Persowie i Bizantyjczycy nie byli w stanie ich ścigać, co oznaczało, że w zasadzie zawsze to Arabowie decydowali, czy stoczą bitwę z wrogiem. W początkowej fazie podboju był to kluczowy czynnik.

• Islam dał Arabom jedność i kręgosłup moralny. Oni chcieli walczyć i zwyciężać, czy to na chwałę Boga, czy własną. Typowe sztuczki dyplomacji bizantyjskiej: przekupstwo, skrytobójstwo, próby dokonania wewnętrznego podziału, nie zadziałały na Arabów. Walczyć chciały również kobiety! W czasie sześciodniowej bitwy nad Jarmukiem w 636 r., która zadecydowała o zdobyciu Syrii, Bizantyjczycy zbliżali się wielokrotnie do arabskich obozów, nawet je szturmując. Arabskie kobiety, szydząc ze swych uciekających mężów, zmuszały ich do zawrócenia i ponownego stawienia czoła wrogowi. Podobno uczestniczyły też w obronie obozów.

• Przywódcy Arabów mieli wyczucie strategii i psychologii wojennej, a na poziomie taktycznym świetnie wykorzystywali teren oraz atuty własnej armii. Bitwa nad Jarmukiem była wielką zasadzką na armię bizantyjską, która została odcięta od zaopatrzenia, a następnie zepchnięta na urwiska, co przyniosło jej całkowitą klęskę.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną