Życie codzienne w abbasydzkim Bagdadzie
Marzeniem każdego mieszkańca było posiadanie ogrodu z basenem w cieniu drzew.

Dom.

Przeciętny dom w średniowiecznym Bagdadzie składał się z ciągu pomieszczeń okalających centralny dziedziniec. Często posiadał kanalizację, a czasem nawet i studnię. Domy miewały wychodzące na ulicę, o które obijali się co mniej uważni jeźdźcy (ilustracja 1). Okna zasłonięte były maszrabijjami, czyli ozdobnymi kratami pełniącymi funkcję żaluzji. Z powodu upalnej temperatury latem mieszańcy domostw schodzili do piwnic, zwanych sirdabami. Innym sposobem walki z gorącem było ustawianie namiotów z filcu polewanych wodą, która parując, dostarczała upragnionego chłodu.

Podłoga bagdadzkiego domu wyłożona było kobiercami, a w biedniejszych domostwach matami. Wśród mebli naczelne miejsce zajmowała długa sofa. Nie było stołu, jedzenie podawano na tacy miedzianej, a w bogatszych domach srebrnej, opartej na niskim stołku. Siadywano na poduszkach kładzionych na płaskich materacach. Goście zaproszeni na biesiadę najpierw myli ręce, a potem, zgodnie z arabskim zwyczajem, jedli jedynie prawą dłonią. Savoir-vivre wymagał od nich, aby nie siorbali, nie rozlewali, nie pluli i nie wysysali głośno szpiku z kości.

Kuchnia.

W okresie panowania Abbasydów kuchnia arabska stała się bardziej wyrafinowana. Spożywano wszelkiego rodzaju mięsa, z wyłączeniem uważanych za nieczyste, jak np. wieprzowina. Spośród warzyw popularnością cieszyły się bakłażany i fasola.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną