Szlaki migracji
Obecnie jest na świecie 13 mln imigrantów pierwszego pokolenia o korzeniach arabskich. Ta diaspora ukształtowała się szczególnie w Europie i USA.

Topografia emigracji arabskiej.

Kontakty świata arabskiego z Europą mają dłuższą historię przede wszystkim ze względów geograficznych, a w odległej przeszłości dotyczyły obszarów leżących nad Morzem Śródziemnym. Jednak dopiero XIX w. przyniósł ich nasilenie, a także – wraz z rozwojem komunikacji – coraz liczniejszą migrację ludności arabskiej na Zachód, która trwa do dzisiaj. Według danych World Migration Report z 2010 r., z 13 mln arabskich imigrantów pierwszego pokolenia prawie 6 mln żyje w innych krajach arabskich, głównie w bogatych państwach nad Zatoką Perską, gdzie znajdują zatrudnienie lub są uchodźcami. Jeśli zaś chodzi o uchodźców, to na świecie drugą pod względem liczebności grupą (po Afgańczykach) są Irakijczycy, których w 2010 r. było już prawie 2 mln.

Jednak największy odsetek wśród wszystkich imigrantów pochodzenia arabskiego stanowią Libańczycy, których więcej żyje poza Libanem niż w jego granicach, gdzie jest ich 4 mln. W samej Brazylii, największym skupisku Arabów poza światem arabskim (10 mln), jest ich ok. 7 mln, w Meksyku i Australii – po 400 tys., na Wybrzeżu Kości Słoniowej – 100 tys. Są to w większości chrześcijanie, choć (a może dlatego) w samym Libanie 60 proc. to muzułmanie. Następną grupą imigrantów Arabów pod względem liczebności są Palestyńczycy – 4,7 mln, których jest najwięcej w Chile (500 tys.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną