Proces jako teatr polityczny
Procesy polityczne były nieodzownym elementem systemu stalinowskiego i miały ściśle określone reguły, wypracowywane w Związku Sowieckim od lat dwudziestych.
Pierwszy dzień procesu członków Zrzeszenia Wolność i Niezawisłośc (WiN), oskarżonych o działalność szpiegowską. Rozprawa toczyła się przed Wojskowym Sądem Rejonowym. Warszawa, sierpień 1947 r.
PAP

Pierwszy dzień procesu członków Zrzeszenia Wolność i Niezawisłośc (WiN), oskarżonych o działalność szpiegowską. Rozprawa toczyła się przed Wojskowym Sądem Rejonowym. Warszawa, sierpień 1947 r.

Spektakl.

Przede wszystkim stalinowski proces polityczny nie miał na celu ustalenia prawdy. Miał natomiast ilustrować tezę polityczną. Na przykład taką, że odstępstwo od linii partii nieuchronnie prowadzi do zdrady, albo taką, że odrzucenie zasady o zaostrzaniu się walki klasowej w miarę sukcesów socjalizmu musi w konsekwencji nieść zaprzedanie się imperialistom. Przesłania były różne i zmieniały się w zależności od sytuacji. Ale każdy taki proces musiał mieć ów walor dydaktyczny.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj