PZPR i ZMP: partia i jej janczarzy
Polityka

Ukoronowaniem działalności komunistów w dążeniu do konsolidacji władzy w Polsce było utworzenie w 1948 r. dwóch wielkich, zarządzanych centralnie, struktur: Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i Związku Młodzieży Polskiej. Był to zarazem kres ograniczonego, powojennego pluralizmu politycznego.

PZPR powstała na tzw. Zjeździe Zjednoczeniowym, odbywającym się w gmachu Politechniki Warszawskiej 15–21 grudnia 1948 r., w wyniku połączenia PPR i PPS. Scalenie poprzedziły czystki w szeregach socjalistów. Na szczycie partyjnej hierarchii znajdował się Zjazd (zwoływany co cztery lata), na którym wybierano Komitet Centralny, jego Biuro Polityczne i Sekretariat KC, kierowany przez I sekretarza. Urząd ten sprawował do marca 1956 r. Bolesław Bierut. Na niższym szczeblu stały komitety wojewódzkie, powiatowe i gminne, najniższym ogniwem były podstawowe organizacje partyjne (POP), działające w zakładach pracy, uczelniach i w większych instytucjach.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj