Chiny na mapie
Ta krótka ściągawka z geografii Chin pozwoli nam osłuchać się z pewnymi nazwami ważnymi także dla opowiedzenia historii Chińczyków.
Polityka

DALEKIE CHINY. Zabrzmi trywialnie, ale dla porządku trzeba to ustalić: Chiny są państwem ogromnym, trzecim pod względem wielkości na świecie. Ich terytorium ustępuje tylko Rosji i Kanadzie, niewiele także całej Europie (licząc razem z europejską częścią Rosji). Trzy strefy klimatyczne, od śnieżnej i mroźnej Mandżurii, z tajgą na północy, aż po roślinność podzwrotnikową na południu, lasy deszczowe, pustynie na powierzchni jednej czwartej kraju, himalajskie lodowce, liczne łańcuchy górskie pokrywające prawie 60 proc. państwa, potężne rzeki, jeziora, kilka mórz, wyspy i wielkie niziny oraz aż 160 ponadmilionowych miast czynią Chiny miejscem równie różnorodnym jak Europa. Choć w Europie uważanym raczej za monolit.

Zanim w ostatnich latach eksplodował chiński boom gospodarczy, w Europie mało kto interesował się Chinami, bliżej jest nam do północnej Afryki, obu Ameryk, na Bliski Wschód i do Indii. O Chinach niewiele uczą szkoły, także akcja bardzo niewielu powieści podróżniczych toczy się w Chinach, częściej bohaterowie z dzieciństwa przemierzali Czarny Ląd albo Dziki Zachód. Do poznania Chin nie zachęca także inne pismo, dla nas wyglądające nader tajemniczo. Efekt jest taki, że o kraju, w którym mieszka jedna piąta ludzkości, prawie nic nie wiemy.

Gdy więc Europejczycy z politowaniem przyglądają się wysiłkom Amerykanów próbujących przypomnieć sobie podstawy geografii Starego Kontynentu, sami – także ci bardzo dobrze wykształceni – mają nie lada kłopot z ustaleniem, czy np.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj