Nazwa Chiny
Państwo Środka
Polityka

Państwo Środka

Pochodzenie nazwy Chiny (China), używanej na Zachodzie, budzi rozmaite kontrowersje. W starożytnym Rzymie nazywano ten odległy kraj: Serica, Sera, Seres, czyli Kraj Jedwabiu i Lud Jedwabiu. Jedna z hipotez mówi, że określenia te pochodzą od chińskiej nazwy jedwabiu, inna, że od pierwszej dynastii Qin (wym. Cin; art. s. 26). Oczywiście chodzi o starożytne warianty fonetyczne tych nazw zapożyczane i modyfikowane przez ludy Azji Centralnej i w Indiach (gdzie nazywano ten kraj Cina i Maha-Cina). Stamtąd, prawdopodobnie w ostatnich wiekach przed naszą erą, dotarły one do Rzymu.

Od XIII w., kiedy pierwsi Europejczycy zaczęli docierać do dalekiej Azji Szlakiem Jedwabnym, upowszechniła się inna nazwa: Kitaj albo Cathay. Określano tak wtedy Mongolię, krainy sąsiednie i Chiny północne albo nawet cały ten kraj. Prawdopodobnie nazwa ta pochodzi od Kitanów, ludu pochodzenia tunguskiego, którzy ustanowili swoją dynastię w Chinach północnych (907–1125).

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj