Chrześcijaństwo
Nestoriański kapłan w procesji w Niedzielę Palmową. Malowidło ścienne z VII lub VIII w. w kościele nestoriańskim w Gaochang.
AN

Nestoriański kapłan w procesji w Niedzielę Palmową. Malowidło ścienne z VII lub VIII w. w kościele nestoriańskim w Gaochang.

Nestorianizm. Nie mamy żadnych pewnych wiadomości o chrześcijanach w Chinach przed panowaniem dynastii Tang (618–906). Według informacji zapisanych na odkrytej w XVII w. w Xianfu steli z 781 r. (potwierdzonych przez dokumenty znalezione w Dunhuangu), nestorianizm (mingjiao, czyli jasna lub wspaniała nauka) pojawił się w Chinach w 635 r., gdy Ahaber z Daqin (Syrii?) został przyjęty przez cesarza Taizonga. (Nestorianizm był doktryną chrześcijańską, głoszącą, że Jezus składa się z dwóch odrębnych bytów: ludzkiego i boskiego; został uznany za herezję i potępiony na soborze efeskim w 431 r.). Za zgodą władcy święte księgi religii przetłumaczono na chiński i umieszczono w bibliotece cesarskiej, a w stolicy wybudowano klasztory i miejsca kultu. Prześladowania religijne z 845 r. dotknęły także nestorianizm, który na kilka wieków praktycznie zniknął z Chin, po czym odrodził się częściowo pod panowaniem mongolskiej dynastii Yuan (1267–1368).

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj