Po rozbiorach. Żydzi polscy?
Do końca XVIII stulecia polskość Żyda określana była po prostu przez jego przynależność państwową – żydowski poddany Rzeczpospolitej był polskim Żydem. W XIX w. taka definicja była już niemożliwa. Kim więc teraz byli żydowscy mieszkańcy terenów dawnej Rzeczpospolitej?
„Koncert Jankiela”; popularna ilustracja z XIX w.
Piotr Męcik/Forum

„Koncert Jankiela”; popularna ilustracja z XIX w.

Smutek, radość, obojętność. W momencie ostatniego rozbioru Rzeczpospolitej niewielu Żydów, tak jak niewielu Polaków, zdawało sobie sprawę z dalekosiężnych konsekwencji tego wydarzenia. Wydawało się, że będzie to kolejna zmiana władcy, a życie tysięcy polskich Żydów – tak jak i szlachty, mieszczan czy chłopów – będzie toczyło się swoim odwiecznym rytmem. Już wkrótce miało się jednak okazać, że 1795 r. stał się pierwszą wielką cezurą w dziejach żydostwa polskiego, a jej skutkiem stało się wręcz zakwestionowanie samego pojęcia polskiego Żyda.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj