Ulica żydowska
Żydzi II RP nie zamknęli się w getcie, ale też nie rozmyli w polskim społeczeństwie. Mówiąc metaforycznie – mieli swoją ulicę, odrębną, ale będącą częścią miasta. A była to ulica wielobarwna.
Ulica Nalewki w sercu dzielnicy żydowskiej w Warszawie, 1938 r.
Zbiory Lucjana Dobroszyckiego/Materiały prywatne

Ulica Nalewki w sercu dzielnicy żydowskiej w Warszawie, 1938 r.

Żydzi znowu polscy. Społeczność żydowska II Rzeczpospolitej (na wzór całego odrodzonego państwa, sklejanego z ziem trzech zaborów) była wewnętrznie bardzo zróżnicowana. Spajała ją więź wyznaniowa, pochodzenie etniczne, świadomość wspólnej przeszłości i wykluczający stosunek chrześcijańskiego otoczenia. Historycznie ukształtowane różnice były jednak nie mniej istotne. Żydzi mieszkający w poszczególnych zaborach tracili w ciągu XIX w.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj