Demokracja po amerykańsku
W I połowie XIX w., w ramach tzw. Jacksonian Democracy i Drugiego Systemu Partyjnego, istotną rolę w życiu publicznym zaczęła odgrywać polityka, stając się ważnym argumentem przy wyborze kandydatów na najwyższe stanowiska państwowe.
Barwy kampanii prezydenckiej z 1824 r.
The Granger Collection/BEW

Barwy kampanii prezydenckiej z 1824 r.

Drugi System Partyjny. Ewolucja partii politycznych w Stanach Zjednoczonych spowodowała wytworzenie się systemów partyjnych, których na przestrzeni ponad dwustu lat państwowości amerykańskiej było przynajmniej kilka. Istotny dla rozwoju klasycznego systemu dwupartyjnego był tzw. Drugi System Partyjny, który przypadał na okres od połowy lat 20. do początków lat 50. XIX w. Jego najbardziej charakterystyczną cechą było wytworzenie się dwóch ogólnokrajowych silnych partii politycznych oraz większe zaangażowanie polityczne obywateli, przejawiające się w widocznym wzroście partycypacji wyborczej.

Gabinet kuchenny Jacksona. W wyborach prezydenckich 1824 r. pojawiło się kilku kandydatów mających realne szanse na zwycięstwo. Był wśród nich Andrew Jackson, bohater wojny amerykańsko-brytyjskiej, zwolennik decentralizacji, lider nowego ugrupowania politycznego określanego jako Partia Demokratyczna. Wybór w kontrowersyjnych okolicznościach Johna Quincy’ego Adamsa (który uzyskał mniej głosów wyborców i mniej wskazań elektorów niż Jackson, ale został wybrany przez Izbę Reprezentantów) spowodował, że Jackson niemal natychmiast rozpoczął kampanię do kolejnych wyborów prezydenckich, skupiając wokół siebie wielu działaczy pochodzących z różnych regionów Stanów Zjednoczonych.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj