150. rocznica zakończenia wojny secesyjnej

Wojna o Unię
9 kwietnia 1865 r. w Appomattox w stanie Wirginia gen. Robert Lee poddał swoją Armię Północnej Wirginii dowódcy sił Unii gen. Ulyssesowi Grantowi. Bezwarunkowa kapitulacja zakończyła wojnę.
Amerykańska rekonstrukcja bitwy pod Bull Run z 21 lipca 1861 r.; niedatowana fotografia wykonana aparatem Polaroid.
Visions of America/UIG/Getty Images

Amerykańska rekonstrukcja bitwy pod Bull Run z 21 lipca 1861 r.; niedatowana fotografia wykonana aparatem Polaroid.

W połowie wieku Unia stanęła na progu rozpadu. Wojna domowa, zwana secesyjną, połączyła ludowe pasje i patriotyczne oddanie (pokłosie amerykańskiej wojny o niepodległość, wojen rewolucyjnej Francji oraz wojen napoleońskich) z technologią i zdolnościami produkcyjnymi (efekt rewolucji przemysłowej).

Wojna totalna. Amerykańska wojna domowa (1861–65) była najkrwawszym konfliktem w historii Stanów Zjednoczonych. Była też największą wojną w historii powszechnej w okresie między wojnami napoleońskimi (1789–1815), których sposób prowadzenia naśladowała w swym początkowym etapie, a I wojną światową (1914–18), której złowrogie oblicze zapowiadała.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj