Czas Burzy
Powstania lokalnego, jakie wybuchło w Warszawie 1 sierpnia 1944 r., plany operacyjne Armii Krajowej nie przewidywały. Począwszy od 1940 r. przygotowywano się do powstania powszechnego, które miało zostać przeprowadzone w końcowym okresie wojny. To było sedno trwania państwa podziemnego.
Oddział partyzancki Baza z Kedywu Komendy Okręgu Wileńskiego AK w czasie akcji Burza, eskortujący do Wilna 16 jeńców niemieckich i transport broni, pow. wileńsko-trocki, 15 lipca 1944 r.
Ośrodek Karta w Warszawie

Oddział partyzancki Baza z Kedywu Komendy Okręgu Wileńskiego AK w czasie akcji Burza, eskortujący do Wilna 16 jeńców niemieckich i transport broni, pow. wileńsko-trocki, 15 lipca 1944 r.

Powstanie na tyłach armii okupacyjnych. Idea powstania, które przyniesie wolność Polsce, narodziła się niezależnie w dwóch ośrodkach. W kraju została sformułowana przez Służbę Zwycięstwu Polski. Celem, jak meldował gen. Michał Tokarzewski-­Karaszewicz 7 grudnia 1939 r. Naczelnemu Wodzowi gen. Władysławowi Sikorskiemu, było opanowanie kraju w chwili załamania się Niemiec. W tym samym czasie w Paryżu Komenda Główna utworzonego w listopadzie 1939 r.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj