Rudyard Kipling

Tożsamość Anglohindusa
Rudyard Kipling na fotografii z ok. 1900 r.
Corbis

Rudyard Kipling na fotografii z ok. 1900 r.

Josepha Rudyarda Kiplinga (1865–1936), znanego i lubianego pisarza i poetę, laureata Nagrody Nobla (1907) można – za Orwellem – uznać za proroka brytyjskiego imperializmu. Jego rodzice – a ojciec był dziekanem w Szkole Sztuk Pięknych w Bombaju – uważali się za Anglohindusów, Anglo-Indians: tak w XIX w. i później określano Brytyjczyków osiadłych w Indiach. Za takiego też uważał się urodzony w Bombaju pisarz, a temat dwuwarstwowej tożsamości zajmuje ważne miejsce w jego powieściach i opowiadaniach. Bombaj dla niego był matką miast, jak napisał w pięknym wierszu, a hindustani językiem ojczystym, przed angielskim, który tak mistrzowsko opanował.

W wieku 6 lat, zgodnie ze zwyczajami swojej klasy, Kipling pojechał do internatu w Anglii, potem do szkoły podchorążych, ale nim ją skończył uznano, że nie ma szans na stypendium w Oksfordzie, co było marzeniem rodziców. Ojciec znalazł mu zajęcie w lokalnej gazecie w Lahor, dołączył później do zespołu dziennika „The Pioneer”.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj