Kler prawosławny
Batiuszkowie, mnisi, klasztory
Od lewej: ksiądz prawosławny, patriarcha Moskwy i całej Rusi Cyryl I, mnich z klasztoru w Wołgogradzie
Polityka

Od lewej: ksiądz prawosławny, patriarcha Moskwy i całej Rusi Cyryl I, mnich z klasztoru w Wołgogradzie

Używane w języku polskim na określenie duchownego prawosławnego słowo pop (i popadia, jego żona) jest pejoratywne. W Polsce mówimy o księżach prawosławnych. Wyznawcy prawosławia w Rosji tradycyjnie zwracają się do duchownego per batiuszka, ojczulku. Tak samo jak w katolicyzmie, kler prawosławny tworzą diakoni, prezbiterzy i biskupi. Ważną i liczną grupą są mnisi żyjący w klasztorach. Mnisi i mniszki przechodzą obrzęd postrzyżyn i muszą żyć w celibacie. Biskup, najwyższy stopień w hierarchii duchownej, musi być mnichem. Przełożonych największych monasterów tytułuje się archimandrytami i mają prawo noszenia mitry, nakrycia głowy przypominającego cebulę (stąd tytuł mitrat). Duchowni o godności zwierzchniczej są tytułowani metropolitami i noszą białe nakrycia głowy z welonem, zwane kłobukiem, inni biskupi i mnisi noszą czarne kłobuki.

Małżeństwo duchownych jest dopuszczalne, ale to żonaty mężczyzna przyjmuje święcenia, a nie ksiądz się żeni.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj