Niezwyciężony Suworow

60 zwycięstw feldmarszałka
Aleksander Suworow; obraz z epoki
BEW

Aleksander Suworow; obraz z epoki

Syn oficera (później generała) Aleksander Suworow (1729–1800) od najmłodszych lat był przeznaczony do służby wojskowej, choć otrzymał – jak na przyszłego wojaka – dość staranne wykształcenie. W 1742 r. zapisany do rejestrów pułku gwardii, faktyczną służbę rozpoczął w 1754 r., po ukończeniu nauki w petersburskim korpusie kadetów i nominacji na porucznika w ingermanlandzkim pułku piechoty. Przez krótki czas przydzielony był do Kolegium Wojskowego, po włączeniu się Rosji do wojny siedmioletniej powrócił do służby liniowej i od 1759 r. uczestniczył w walkach na terenie Niemiec. Po wycofaniu się Rosji z wojny za zasługi otrzymał stopień pułkownika (1762) i komendę astrachańskiego, a potem suzdalskiego pułku piechoty. W tym okresie przygotował instrukcję pułkową, zawierającą m.in. wytyczne dotyczące szkolenia żołnierzy.

Pierwsze poważniejsze zwycięstwa – już jako brygadier, a potem generał major – odniósł w bitwach z oddziałami konfederatów barskich (1769–72).

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj