Koniec Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich

Naprawa i rozpad
W latach 80. ukuto w Rosji powiedzenie: „reformy zaczynają się wtedy, gdy kończą się pieniądze za ropę i gaz”. Wymuszone sytuacją chaotyczne zmiany sprawiły, że próby naprawy ZSRR zakończyły się jego rozpadem. Najbardziej trwałym dorobkiem Gorbaczowa i Jelcyna stał się system rządów prezydenckich.
Wielotysięczna demonstracja przeciwników pierestrojki i reform demokratycznych, Moskwa, 23 lutego 1991 r.
EAST NEWS

Wielotysięczna demonstracja przeciwników pierestrojki i reform demokratycznych, Moskwa, 23 lutego 1991 r.

Stagnacja, deficyt, uzależnienie. W latach 80. Związek Sowiecki zdawał się być niewzruszoną potęgą, ale to właśnie wtedy historia zaczęła przyspieszać. Wskazywały na to dane demograficzne i gospodarcze. Imperium Rosyjskie w 1913 r. zamieszkiwało 8,7 proc. populacji świata, a Związek Sowiecki w 1950 r. 7,1 proc., natomiast w 1991 r. już tylko 5,4 proc. Chociaż w ZSRR w 1950 r. wytworzono 9,4 proc. światowego PKB, czyli więcej niż w Imperium Rosyjskim (8,4 proc.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj