Najbardziej krwawe operacje wojskowe
Bitewne naj…
Operacje, które kosztowały szczególnie dużo wysiłku i ofiar.
Kobieta i młoda dziewczyna ciągną zawinięte w prześcieradło ciało po Newskim Prospekcie, Leningrad, kwiecień 1942 r.
Trahman Michael/EAST NEWS

Kobieta i młoda dziewczyna ciągną zawinięte w prześcieradło ciało po Newskim Prospekcie, Leningrad, kwiecień 1942 r.

Bitwa najdłuższa (900 dni oblężenia Leningradu). Pod koniec sierpnia 1941 r. armia niemiecka wyszła na przedpola Leningradu. 8 września padł Szlisserburg i odcięto lądowe połączenie miasta z resztą Rosji. Leningrad nie był przygotowany na oblężenie, nie było zapasów żywności, amunicji, węgla, ropy, lekarstw. Był jednak przygotowany do obrony – jeszcze od czasów carskich wznoszono wokół miasta umocnienia i fortyfikacje, ponadto po klęsce w Pribałtyce do miasta spłynęło sporo rozbitych jednostek wojskowych. Niemcy nie palili się do zdobywania Leningradu, wiedząc, jak kosztowne mogą być walki uliczne, a Hitler w ogóle zabronił szturmów. Wehrmacht zadowolił się blokadą, ostrzałem artyleryjskim i nalotami bombowymi. Rosjanie od początku zaś starali się przywrócić połączenie lądowe z miastem, jednak nie bardzo im się to udawało. Kolejne ich ofensywy topili w morzu krwi Niemcy, którzy doskonale przygotowali pozycje obronne na podejściach do miasta.

Dla mieszkańców Leningradu najgorsza była pierwsza zima – z głodu zmarł milion ludzi, a może nawet więcej – dokładnych statystyk nie prowadzono. Gdy tylko zamarzło jezioro Ładoga, otworzono tzw. drogę życia o długości 300 km, którą zaopatrywano miasto, a w drodze powrotnej wywożono cywili (najpierw dzieci) i rannych. W styczniu 1943 r. Rosjanom udało się przebić wąskie przejście do miasta, o szerokości kilkunastu kilometrów.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj