Maria Stuart – królowa, którą zgubiła miłość
Egzekucja Marii Stuart. Grafika z ok. 1800 r.
Corbis

Egzekucja Marii Stuart. Grafika z ok. 1800 r.

Maria Stuart (1542–87) powróciła do ojczystej Szkocji jako piękna i młoda wdowa (po królu Francji Franciszku II). W przeciwieństwie do „swojej drogiej siostry”, jak nazywała w listach królową Anglii Elżbietę I Tudor, nie czuła powołania do samodzielnych rządów. Męża wybrała z miłości. Henryk Stuart, lord Darnley, był przystojny i czarujący – oraz ambitny, chełpliwy i pozbawiony zmysłu politycznego.

Surowych protestantów gorszyło wystawne życie młodej pary, tańce i płoche zabawy oraz buta Darnleya, który odgrażał się, że przywróci w Szkocji katolicyzm. Kiedy Maria zorientowała się, że wybrała na męża człowieka słabego i aroganckiego, była już w ciąży. Czując, że jego wpływ na żonę słabnie, Darnley wziął udział w spisku na życie faworyta królowej Dawida Riccio.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj