Anna – nieśmiała intrygantka
Anna Stuart na obrazie z epoki
Getty Images

Anna Stuart na obrazie z epoki

Młodsza siostra Marii, Anna Stuart (1665–1714), od dziecka była słabego zdrowia i powszechnie uważana za zbyt delikatną, żeby przeżyła. Używała słabego wzroku jako wymówki, żeby unikać książkowej edukacji, nie przeszkadzało jej to jednak w prowadzeniu rozległej korespondencji. Mniej błyskotliwa od starszej siostry i w porównaniu z nią wręcz flegmatyczna, wyrosła na osobę nieśmiałą i skrytą. Miała bardzo wiele stuartowskiego uporu, dobrą pamięć i nie zapominała zniewag.

Wydano ją za mąż za młodszego syna króla Danii. Książę Jerzy był luteraninem, 12 lat od niej starszym i w opinii współczesnych tępym. Król Karol II powiedział o nim: „Szukałem w nim czegoś na trzeźwo, szukałem po pijaku i nic nie znalazłem”. Książę Jerzy był wiernym mężem, co stanowiło wyjątek w tamtych czasach, a Anna bardzo go kochała. Poza tym jadł za dużo i pił za dużo, choć to akurat wówczas nikogo nie dziwiło.

Po koronacji ojca została jedynym anglikańskim członkiem rodziny królewskiej. Regularnie korespondowała z siostrą, dostarczając jej informacji o życiu angielskiego dworu. To Anna zasiała w umyśle Marii podejrzenie, że w 1688 r. królowa Maria z Modeny jedynie udaje ciążę.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj